Volledig scherm
PREMIUM
Linda Velthuis (52) verzorgt Ellen. „Onze tijd samen is beperkt. Ik ben daarom heel bewust aanwezig in haar kamer. Dit zijn mijn momenten met Ellen.” © Emiel Muijderman

‘Ellen en ik gaan nog wat van het leven maken’

ALSHAAKSBERGEN - Verzorgende Linda Velthuis (52) is een flapuit. Daar houdt Ellen wel van. Samen hebben ze nog de grootste lol. Het leven is weer even mooi.

De helden van Ellen
We bezitten allemaal een bewonderenswaardige veerkracht. Die hebben we nodig als het leven tegenzit. Ellen Koster (48) uit Borne bewijst dat. Ze heeft ALS. Ze kan niet meer praten, niet lopen en ook niet meer normaal eten. Hoop op een toekomst is er niet. En toch straalt ze. Verslaggeefster Mandy de Jong gaat op zoek naar de veerkracht van Ellen en ontmoet haar helden: van partner Fred en verzorger Linda tot muziektherapeut Tessa. Want hoe leef je als je dagen zijn geteld? Geniet je nog? En wat laat je achter?

Ellen verhuisde met tegenzin naar een appartement met 24-uurs zorg bij Livio in Haaksbergen. Maar in verzorgende Linda Velthuis vond ze meteen een maatje. Iemand die ook graag een sigaret rookt, veel praat en wel van een lolletje houdt. Het klikte gewoon. „Ik wist dat Ellen hier zou gaan wonen en las daarom eerst haar zelfgeschreven boekje”, vertelt Linda in de kamer van Ellen. „Ik had meteen het gevoel: ik weet wie jij bent.” Dat sigaretje hebben ze hier samen niet meer gerookt. Ellen kan ook dat niet meer.

Thuis voelen
Linda is zichzelf bij Ellen. „Het klikt ook zo goed, omdat we allebei hetzelfde doel hebben: Ellen moet zich hier thuis gaan voelen.” Linda begrijpt dat Ellen hier eigenlijk helemaal niet wil zijn. „Ze zit tijdelijk in een logeerkamer tussen negen andere bewoners met een lichamelijke beperking. Ellen is dit niet gewend en ze heeft het ook niet verdiend. Want ze heeft nog maar zo kort.”

Tijd. Voor Linda een moeilijk begrip. Want ze heeft altijd te weinig uren in een dag. „Veel is afgebakend in de zorg. Maar mensen hebben gevoelens en emoties waar ik niet zomaar aan voorbij kan gaan. De een is de ander niet.” Linda heeft minder aandacht voor Ellen dan ze haar graag zou willen geven. „En dat vind ik heel moeilijk.”

Enschede e.o.