Volledig scherm
Joost Dijkgraaf © Emiel Muijderman

Blog | Matchfixing bestaat al lang in Twente

Voor het eerst in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal is matchfixing bewezen, zo bepleitte de KNVB deze week. “Het voetbal heeft zijn onschuld verloren”, voegde de bond er ietwat pathetisch aan toe.

Het kwam allemaal door uitgelekte mails van Willem II-speler Ibrahim Kargbo, overigens al in 2012 voor het eerst opgedoken in Finland. Hij zou samen met minimaal twee medespelers iets minder zijn best hebben gedaan voor iets meer geld.

Wat de bond misschien niet weet - maar we ondertussen best kunnen openbaren - is dat matchfixing in Twente allang bestaat. Sterker nog: het komt regelmatig voor. Alleen noemen we het hier net iets anders: em kiek’n wat we regeln kunt.

Omgekeerde uitslag
In zekere zin ben ik zelf ervaringsdeskundige. Jaren geleden, in de race om het kampioensschap van de onderafdeling zesde klasse C, leden we een gevoelige nederlaag bij een andere club in Enschede. Ik zal geen clubnaam noemen, maar het was een vereniging waar je normaal gesproken liever niet op bezoek gaat.

Tot onze eigen verrassing kwamen ze er na afloop met het voorstel om het wedstrijdformulier 'omgekeerd' in te vullen. Een 1-2 uitslag in plaats van 2-1 dus. Onze rivaal in de titelstrijd was namelijk een nóg grotere rivaal van hun. Dat sympathieke gebaar en de bijbehorende drie punten grepen we natuurlijk met beide handen aan.

Matchfixing is overal
Wat ik er maar mee wil zeggen: matchfixing is overal. Ga een tenniswedstrijdje kijken bij de buurtclub en zelfs de meest eerlijke buurvrouw liegt glashard over een cruciaal punt. Doe een spelletje hartenjagen met je vrienden en er is er altijd eentje die stiekem punten aflegt. Allemaal matchfixing in zijn puurste vorm.

Ook als we het sporten serieuzer nemen, in de hogere klassen van het amateurvoetbal bijvoorbeeld, gebeuren verdachte dingen in Twente. Jaarlijks gonst het rond het competitieslot van de geruchten over deals voor een paar kratjes bier. Zeg nou zelf, iedereen kent wel zo'n verhaal.

Een voorbeeld? KOSC uit Ootmarsum won vorig jaar z’n laatste competitieduel met 11-0. Daarmee bleven ze op doelsaldo in de tweede klasse. Opvallend ‘detail’: in minuut 87 stond het nog slechts 6-0. Maar nee, dat was puur toeval, stelden ze bij KOSC na afloop. Make that the cat wise, zou Louis van Gaal zeggen.

Twee kanten
Kortom: van een geste (de omgekeerde uitslag), via bier-fixing is het een kleine stap naar het serieuze werk: de dikbetaalde matchfixing. Niet geheel verrasend vindt die professionele oplichterij ook plaats in het professionele voetbal.

Hoewel de toon daardoor in één keer bloedserieus wordt, is het goed om de discussie van twee kanten te blijven voeren. Hoe ernstig is de situatie? Maar ook: hoe erg is het nu eigenlijk? Wie doe je er kwaad mee? Wie ondervindt er schade van? In veel gevallen op de wedkantoren na helemaal geen sprake van, bijvoorbeeld bij het fixen van oefenduels.

Maakt het dat minder erg? Nee, natuurlijk niet. Matchfixing moet op internationale schaal bestreden en aangepakt worden. Want zo opereren de criminele bendes ook. Geef de fixers een vinger en ze rukken je hele arm uit de kom.

Maar is het uit te roeien? In de ideale wereld zou een maatschappij bestaan zonder valsspelen. Een maatschappij waarin bevriende bedrijfjes geen deals bekokstoven, banken hun consumenten niet oplichten met vage polissen, in etenswaren zit wat ons beloofd is en mensen met kwade bedoelingen geen poot aan de grond krijgen.

Maar die wereld bestaat niet en dus is matchfixing er ook gewoon. Mensen liegen en bedriegen nu eenmaal, voetballers niet in de laatste plaats. En over duistere zaken als matchfixing al helemaal. Aantonen is lastig, omdat het op het veld al bijna niet te bewijzen valt. De grens tussen onkunde en onwil is flinterdun.

Matchfixing in topklasse?
Een jaar of twee geleden besloot ik off te record eens te informeren bij Twentse clubs in de topklasse. Ook op die wedstrijden kan gewed worden bij de grote goksites. Was er ooit iemand benaderd? Hadden ze ook geruchten gehoord over andere clubs? Over andere spelers? Überhaupt ook iets gehoord van het fenomeen? Het leek me een spannend verhaal.

Mijn spoor liep al snel dood. Niemand had iets gehoord, zelfs niet het zachtste gefluister ergens in een bestuurskamer. Ik kwam bedrogen uit. Letterlijk of figuurlijk: dat weet ik alleen nog steeds niet. Maar dat is dan misschien ook wel precies het probleem.

Joost Dijkgraaf

PS. Zelf wel eens voor een paar kratjes bier minder je best gedaan? Deel jouw verhaal hieronder of mail het naar internet@tctubantia.nl

Tubantia gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement  

Blogs