Leon ten Voorde.
Volledig scherm
PREMIUM
Leon ten Voorde. © Marco de Swart

De bacil die clubliefde heet

ColumnHoe fijn moet het wel niet zijn om je overal en nergens thuis te voelen, langs welke lijn je ook staat, hoe de wind ook waait? Dat het niet uitmaakt hoe de wedstrijd eindigt en dat je ongeacht de uitslag kunt zeggen: ik heb best een leuke middag gehad. Ongedwongen voetbal kijken, zonder stress, zonder voorkeur: het schijnt te bestaan en hoe heerlijk is het daar, in dat paradijs hier ver vandaan?

  1. ‘Ik mis het getik van de noppen, het gelul in de kleedkamer, het lijden na een nederlaag’
    PREMIUM
    de Bankzitter

    ‘Ik mis het getik van de noppen, het gelul in de kleedkamer, het lijden na een nederlaag’

    Verscholen in een bosje, of in de auto op de parkeerplaats, of misschien wel als begeleider: als deze week de poort van het complex opengaat, ben ik erbij. Ik wil dat moment meemaken als de puppies weer het veld oprennen, blij als dansende koeien - sorry ouders, dit is bedoeld als compliment - die na een barre winter op stal voor het eerst de wei in mogen. We draaien het een keer om: niet de profs die op een voetstuk staan maar de ukkies die net beginnen, trappen af.
  2. ‘Terwijl het vliegtuig uit Londen landt, woekert het onkruid over onze velden’
    PREMIUM

    ‘Terwijl het vliegtuig uit Londen landt, woekert het onkruid over onze velden’

    Hugo de Jonge was net begonnen aan zijn deel van de persconferentie - u weet wel, dat is het moment waarop heel Holland zuchtend afhaakt - toen de KNVB twitterde ‘dat ze met de overheid in gesprek zijn over de belangen van onze sport’. Daar zou je op het eerste oog best blij van kunnen worden, ware het niet dat de grootste sportbond dit al bijna een jaar lang twittert na elke persconferentie.