Volledig scherm
Egbert Jan Riethof (64) is journalist. Hij heeft een dochter (25) en een zoon (23). Egbert Jan woont in z’n eentje in een huis met drie verdiepingen. © Joost Hoving

Verliefde pubers in de Wimpy

Egbert JanEgbert Jan heeft een date. Aan de houten tafel in het stadscafé wordt hij overvallen door schaamte voor zijn 17-jarige zelf.

Een van haar ogen is voor de helft bruin; het onderste deel is blauwgrijs. We zitten in Stadscafé Van der Werff in Leiden.
Ze wendt haar blik niet af.
Ik ook niet.
,,Alsof we elkaar kennen’’, zegt ze.
,,Heb ik jou… ontmoet?’’
Dat oog. Die houding, dat lachje.
Ze speelt met m’n net aangeschafte iPhone-oplaadkabel.

Dit is geen tinderdate, maar hij kwam wel tot stand dankzij internet. ‘Ik heb iets bijzonders voor je’, schreef een onbekende vrouw via Messenger, de chatfunctie van Facebook. Dat maakte nieuwsgierig.
Langzaam, langzaam, welt er iets op vanuit het onderbewuste. Het is meer een gevoel dan een beeld. Of liever, een gevoel dat dicht bij een beeld zit.
,,Wimpy’’, zegt ze.
Dat is de eerste fastfoodketen die - in de jaren 60 en 70 - Europa veroverde. Verdween vanaf 1980 uit de Lage Landen.
Die blik.

Quote

Geen spoor van de hitsige fantasieën die het puberbrein bouwt

Egbert Jan Riethof

,,Jij had een vriendin ...’’ zeg ik.
,,Een hartsvriendin. Onafscheidelijk.’’
En ik, pedante 17-jarige, ging voor die ander.
Tegelijk grijpen we elkaars hand, 64-jarigen die elkaar daarnet als vreemden begroetten.

Jaren 70. We zitten op school sinds kort in dezelfde klas; ze hoort bij een groepering waar mijn vrienden en ik op neerkijken. In de Amsterdamse Wimpy ligt ’s middags haar hand op de mijne, we staren elkaar aan. Een gevoel dat je niet kent, waar je het bestaan niet van vermoed had. Een overrompeling. Om bang van te worden.

Niets spreken we uit, het gaat vanzelf. Ja, we praten wel, grapjes, daar ben ik goed in. Er ontwikkelen zich kleine rituelen. Geen spoor van de hitsige fantasieën die het puberbrein bouwt. Dit is teer, precair.
Hartsvriendin D. is ingewijde.
Dan wil tot mijn verrassing D. ook in de Wimpy afspreken. Ze lijkt op Greta Garbo en speelt, hoofd in de nek, de femme fatale. Dit appelleert aan iets anders. D. suggereert een wereld van spel en schijn, list en leugen en, wie weet, stomende seks.
A. weet ervan. ,,’t Is niet erg’’, zegt ze. Maar het is wel erg.

Quote

Lang nadat ze weg is dringt door dat ik niets van haar weet

Egbert Jan

In het stadscafé, aan een houten tafel, schaam ik me diep. Verklaringen komen er stamelend uit.
,,Ze was verleidelijk. De fake, weet je. Je bent 17. Ik was een ijdele kwast.’’
Het is 47 jaar later, maar haar blik roept precies hetzelfde op als toen. De kracht is ongebroken. Er wordt nauwelijks gepraat.
Lang nadat ze weg is dringt door dat ik niets van haar weet.
Alleen mijn brandnieuwe iPhonekabel. Die is verdwenen.

Reageren? magazine@persgroep.nl

poll

Twentse burgemeesters liggen goed bij hun inwoners

Twentse burgemeesters liggen goed bij hun inwoners

  • Klopt, ik ben trots op mijn burgemeester (32%)
  • Als ik mocht kiezen, was het een ander geweest (37%)
  • Ik zou niet weten wie mijn burgemeester is (31%)
390 stemmen