Stadspaleis met etalage

ENSCHEDE - Het is het laatste huis in de rij. Even verderop ligt het Balengebouw met daarachter, als een stenen gebergte, het gezichtsbepalende complex De Eekenhof. Dit is de Lonnekerspoorlaan in Enschede, het hart van Roombeek. Wie hier uit de ramen kijkt, ziet het monument van de vuurwerkramp. Dat ooit een calamiteit ten grondslag lag aan deze vernieuwende woonwijk midden in de stad, blijft een bizarre gedachte.

Op de Lonnekerspoorbaan is alles recht: rechte straat, rechte hoeken, rechte lijnen, rechte daken. De huizen zijn er aaneengesloten en hoog, de ramen groot. Rijtjeshuizen, maar dan uitgesproken monumentaal en qua gevel gevarieerd als de grachtengordel van Amsterdam.

Het huis op nummer 104 valt op. Niet alleen omdat het, voorlopig althans, een sluitstuk is, maar ook en vooral vanwege de minimalistische, witte gevel die bijna als vanzelf de aandacht trekt. Het huis sluit aan bij de rest, maar maakt er zich tegelijkertijd van los. Alsof het op opzichzelf staat en met zijn hoge ramen beneden een wereld omsluit die iets meer te bieden heeft dan alleen een bankstel of dressoir.

Afgaande op de functie van het huis, is deze relatieve uitzonderingspositie terecht. Achter de gevels van dit witte stadspaleis verbergt zich op de begane grond namelijk een kunstgalerie. Ontsierende teksten op de muur ontbreken. De architectuur spreekt voor zichzelf. Door de enigszins verhoogde ligging, als op een sokkel, is de benedenverdieping een open boek voor de straat. Je ziet er schuin boven je de schilderijen hangen. Moderne kunst in een aquarium, geplaatst in een tegelijk toch ook huiskamerachtige setting met boekenkast.

Eenvoud, licht en helderheid bepalen het ontwerp (Reitsema & Partners, Rijssen). Niets is te veel aan dit huis, dat binnen de eenheid van vorm en plezierige contrasten vertoont. Zo wordt de extreme openheid van de voorgevel beneden gecompenseerd door de geslotenheid van de bovenverdieping. Ramen ontbreken hier volledig. Alleen een balkon helemaal boven op het slaapgedeelte, met een prachtig uitzicht over Roombeek, vormt dan nog een verbinding met de buitenwereld.

Het feitelijke woonhuis zit aan de achterkant. In tegenstelling tot de voorgevel is die bijna volledig van glas. Achter de hoge verticale vensterstroken wordt gekookt, geleefd en geslapen. Witte gevelranden omsluiten de reusachtige glaswand als een lijst. Eveneens witte muren beperken op de verdiepingen de inkijk, maar laten de doorzichtigheid en daarmee de kracht van deze woning intact.

Zo veel transparantie, zo veel glas midden in de stad: het blijft verrassend en gedurfd. Iets wat je zou verwachten op het platteland of in een buitenwijk. Niet hier, midden in Roombeek, dat er wederom een bijzondere stadswoning bij heeft.

Reageren? h.haverkate@tctubantia.nl

Tubantia gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement