1. Er komt een dag dat alles vanzelf gaat
    PREMIUM
    COLUMN

    Er komt een dag dat alles vanzelf gaat

    God zegene de greep, dacht ik toen ik de volgeladen auto dichtgooide. Het lukt me heus om die dertig jaar oude vierpersoons katoenen tent van Marktplaats in m’n eentje op te zetten. Er zit immers een Duitse handleiding bij. Twee uur later lag ik bedolven onder een zwaar tentzeil, terwijl mijn dochter huilde: ‘Mama, we zouden toch gaan zwemmen’. Vorig zomer kreeg ik tenminste nog ondersteuning van het gepensioneerde duo Henk en Hans, twee heren die hun riante ligstoelpositie in de zon onmiddellijk verlieten toen ze mijn intense reddeloosheid in het vizier kregen. Vandaag was de mensheid beduidend zelfzuchtiger en niet onder de indruk van een hopeloze vrouw zonder enig praktisch inzicht - ‘Red oe d’r met!’
  2. Verlangen is vluchten uit het hier en nu
    PREMIUM
    Column

    Verlangen is vluchten uit het hier en nu

    Als er een overkomst is tussen Baudet en mij, is het het folkloristische verlangen naar een wereld die er niet is. Bij mij vertaalt zich dat naar een Twitterloos land waar mensen ’s avonds met trommel en gitaar Afrikaanse liederen zingen bij een vegetarisch kampvuur. Bij Baudet vertaalt zich dat naar een land met louter blanke werkende mannen en blanke, barende huisvrouwen zonder gekkigheid, doorgeslagen individualisme en abortus. Tja.
  1. Kom hier met uw lijden en ik maak er een draaglijk
    PREMIUM
    Column

    Kom hier met uw lijden en ik maak er een draaglijk

    De bakermat van mijn cabaret ligt ontegenzeggelijk in de familiesketch. Ik ben opgegroeid tussen ooms en tantes die de traditie hadden om elkaar tijdens feesten op de hak te nemen met ongekende imitaties van elkanders onhebbelijkheden en komische tragedies. Als kind keek ik met grote ogen naar de gierende lach die dit teweeg bracht. Alle pretparken zijn uit mijn geheugen gewist, maar oom Jos met een duim in de mond en een woeste pruik op vergeet ik nooit meer.
  2. Het meldpunt van Herrie Baudet tegen linkse indoctrinatie in het onderwijs geen zin
    PREMIUM
    COLUMN

    Het meldpunt van Herrie Baudet tegen linkse indoctrina­tie in het onderwijs geen zin

    Een vriend van me brengt z’n kinderen bewust naar het openbaar onderwijs. Hij hekelt elke uiting van religieuze vorming. Zelfs een gedichtje over dankbaarheid gaat hem te ver: ‘Er ligt gewoon een boterham op je bord. Basta.’ Dat de zon, de aarde, de boer en de bakker hebben bijgedragen aan het brood doet er voor hem niet toe. Dus z’n kinderen leren liedjes als ‘Smakelijk eten. Hap. Hap. Hap. Slok. Slok. Slok. Dat zal lekker smaken. Eet maar op. Drink maar op.’ Daar kan je inderdaad noch Here Jezus, noch Moeder Aarde in herkennen. Hooguit het begrip hèdonè. Dat is Grieks voor genot. Maar de Griekse verwijzingen laat ik liever even links liggen, of beter gezegd, rechts.