Nathalie Baartman, column foto voor internet
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman, column foto voor internet © Carlo ter Ellen

De afblaffers zijn de zielenpoten

Ook ik ben op zekere dag afgeblaft. Door de vrouw van mijn werkgever. In een vormingscentrum voor geweldloze trainingen notabene. Te Duitsland. Daar deed ik zes maanden vrijwilligerswerk. Ik was 20 en kon alleen maar nadenken over de zin van het leven. Verder kon ik niks.

  1. Niet ieder mens heeft een verfijnd geweten
    PREMIUM

    Niet ieder mens heeft een verfijnd geweten

    Na een korte rondvraag bleek niemand in mijn omgeving ooit ergens een kaars in gestoken te hebben. Laat staan een waxinelichtje. Zelfs niet in een neusgat. Ook ik ben nooit initiator van zulke activiteiten geweest. Integendeel. Dat komt door mijn moeder. Die riep vroeger bij elke autonome handeling die ik wilde verrichten: ‘Pas op. Niet doen, Nathalie. Dat gaat mis.’ Tussen mij en de grote wereld lag Borne als een oase van veiligheid. Zodoende werd ik een soort Roodkapje dat de wolf niet tegenkwam.