Nathalie Baartman
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Economisch geobsedeerd, dat zijn ze

Column‘Het gaat goed met de Nederlandse economie.’ Tenminste dat zegt Rutte. Hoekstra zegt het ook. Een potsierlijke opmerking vind ik het. Misplaatst optimisme dat geen recht doet aan de huidige maatschappelijke noden. Alsof je iemand met kanker een schouderklopje geeft: ‘Gelukkig heb je nog een vette spaarrekening, kerel!’ Economisch geobsedeerd. Ik koop, dus ik ben.

  1. Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk: ‘Kijk, dit is Orbán en die heb soms een rokkie an’
    PREMIUM
    Column

    Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk: ‘Kijk, dit is Orbán en die heb soms een rokkie an’

    Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk. Soms zie ik er één huppelen op het schoolplein. Blonde kuif, pretogen, jurk en daaronder een stel gympen. Spelend met de rest. Zo’n jongen die op een dag vroeg: ‘Mama, mag ik een jurk?’ En dat er toen hooguit in stilte gegiecheld werd, omdat het verraste. Maar dat moeder noch vader riep: ‘Een jurk?! Ben je nou helemaal betoeterd?! Je wilt toch niet uitgelachen worden, of wel?! Ga maar voetballen!’
  2. Blauw bloed kruipt waar het niet gaan kan
    PREMIUM
    Column

    Blauw bloed kruipt waar het niet gaan kan

    Sinds wanneer heeft de koning een voorbeeldfunctie? Een koning is in feite niets anders dan een gekroond knaapje dat op kosten van het volk zich een leven kan permitteren dat haaks staat op het ploeterende bestaan van menig gezin dat wekelijks naar de voedselbank moet. In ruil daarvoor leest de beste man uit statige toespraken voor dat men dient om te kijken naar het gezin dat wekelijks naar de voedselbank moet. Dat is de koning in een notendop. Of in zijn geval: in een cockpit.