Nathalie Baartman



editie bijlage          Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman editie bijlage Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003 © Carlo ter Ellen DTCT

‘Hoofd organisatie’ ligt me niet lekker

COLUMNToen ik 19 was en woonachtig te Nijmegen, gaf ik een feest in het studentenhuis van een ander. Op zich is dat niet vreemd. Als je eigen huis, wegens ruimtegebrek, niet feestbestendig is, kan je beter elders de slingers ophangen. Alleen had ik het niet aangekondigd. Ik wist niet dat dat moest. Ik was een oonzeldöpke. Ik wist niet dat je moest zeggen: ‘Trouwens, ik heb vanavond vijftien mensen uitgenodigd in jouw huis.’ Laat staan dat ik moest vragen: ‘Mag ik een feestje geven bij jou?’ Ik was van de extreem-socialistische stempel: jouw huis is mijn huis, mijn feest is jouw feest.

Zoals ik fantaseer dat het gaat op het inheemse platteland van Kameroen. Alsof daar de harten en koelkasten altijd openstaan voor iedereen. Dat je niet raar moet opkijken als de buurman jouw emmer melk staat leeg te drinken in jouw keuken. En dat je zelf ongevraagd mag lepelen in andermans pruttelende bonensoep. Bezit als een beweeglijk begrip. Dat eigendom relatief is.