Nathalie Baartman
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Ik blijf voortaan vaste klant bij het Repair Café

ColumnWat heeft ie?, vroeg ik aan de man die tegenover mij zat aan de wachttafel bij Repair Café. De man streelde zijn Senseo-apparaat en sprak: ‘De klep wil niet meer open. Helemaal vacuüm gezogen.’ ‘Zal ik eens rukken?’, stelde ik voor. Dat wilde de man absoluut niet. En dat vond ik een verstandig besluit. Het was immers geen Sloop Café.

De patiënt die ik meegenomen had heette Lamp. Een zeldzaam Art Deco-achtig oudje uit de jaren vijftig. Hij weigerde al weken om fatsoenlijk leeslicht uit te stralen. Ik had de loodgieter gebeld, maar die wist het ook niet. Zelf lijd ik aan extreme linkshandigheid. Dit bracht mij op deze zaterdagochtend naar buurthuis de Wanne in Borne.

  1. Borne, voorlopig het rampgebied van Twente
    PREMIUM
    COLUMN

    Borne, voorlopig het rampgebied van Twente

    Toen ik hoorde dat het coronavirus in Borne was gearriveerd, belde ik meteen mijn ouders. Die namen niet op. Dit vond ik vrij beangstigend. Ik vreesde dat mijn vader mijn moeder in quarantaine had gedaan in het kippenhok. Dat ze daar volledig ingesmeerd met desinfecterende handgel onder een dekentje lag. Met een kommetje rijst. Zoiets is in Litouwen ook gebeurd. Daar heeft een man z’n echtgenote opgesloten in de badkamer, omdat ze contact had gehad met iemand die iemand kende, die iemand kende die in het buitenland was geweest. Of zoiets. Waarschijnlijk had ze gezwaaid vanuit de verte. De vrouw bleek niet besmet te zijn.