Nathalie Baartman.
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman. © Carlo ter Ellen

Met de trekker naar Ter Apel is tenenkrommend lomp

Heel effe. Er is een aantal stijlregels. Je gaat niet demonstreren bij de afdeling oncologie om te laten zien dat je het overheidsbeleid verkankerd vindt. Je gaat niet demonstreren bij de uitvaart van een jonge vader om te tonen dat je vreest dat jouw beroepsgroep ook stervende is. 

  1. De aarde roept: mensheid mijn koek is op
    column

    De aarde roept: mensheid mijn koek is op

    Iemand moet het ons vertellen. Iemand. Dat we leven in de laatste naweeën van oneindige welvaart. Dat ons paradijs van materiële overvloed binnenkort z’n deuren zal moeten dichten. Wegens omstandigheden gesloten. Natuurlijk zal er gesputterd worden. Je raakt gewend aan elke winter een kast vol nieuwe kleding made in Bangladesh. Aan een huis dat tot de nok toe verwarmd is door de thermostaat voltijds op 20 graden. Aan Spaanse aardbeien eten in de winter. Aan goedkope turnpakjes bestellen uit China met slechts één druk op de knop.
  2. Doe het! Niet voor de koolmees, maar voor je kinderen
    PREMIUM

    Doe het! Niet voor de koolmees, maar voor je kinderen

    Als overmatige stikstofneerslag stonk, dan hadden we ’t wel geweten. Als het rook naar een emmer kots die drie dagen in de volle zon had gestaan, dan smeekten we om reductie. De wijdverspreide geur van verteerde, uitgespuugde macaroni op een bedje van rot maagzuur zou menig familiefietstocht door de buitengebieden doen verpesten. ‘Mag het wat minder met die uitstoot?’, zou oom Ronnie roepen, terwijl hij een wasknijper op z’n neusvleugels plaatst.