Nathalie Baartman.
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman. © Carlo ter Ellen

Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk: ‘Kijk, dit is Orbán en die heb soms een rokkie an’

ColumnNiets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk. Soms zie ik er één huppelen op het schoolplein. Blonde kuif, pretogen, jurk en daaronder een stel gympen. Spelend met de rest. Zo’n jongen die op een dag vroeg: ‘Mama, mag ik een jurk?’ En dat er toen hooguit in stilte gegiecheld werd, omdat het verraste. Maar dat moeder noch vader riep: ‘Een jurk?! Ben je nou helemaal betoeterd?! Je wilt toch niet uitgelachen worden, of wel?! Ga maar voetballen!’

  1. De vrouw die Peters hand vasthield
    PREMIUM
    Column

    De vrouw die Peters hand vasthield

    Nederland is een zorgvuldig opgemaakte vrouw met enorme aambeien. Een land dat het aan de oppervlakte aardig doet, maar bij nader onderzoek blijkt er aan de onderkant iets goed mis te gaan. Noem het de georganiseerde misdaad. Het schijnt hardnekkig te zijn. Aangezien ik het leven te leuk vind om deel te nemen aan criminele grimmigheden, snap ik niks van dit schurkencircuit. ‘Jongens, hou op met die duistere zaken en ga gitaar spelen voor je oma!’ Ach ja, mijn verstokte naïviteit is nooit vervangen door fris realisme.