Nathalie Baartman.
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman. © Carlo ter Ellen

Schaarste aan gas is het probleem niet, schaarste aan solidariteit wel

Zeker heb ik niet gejubeld tijdens de eerste, officiële bekendmaking van mijn nieuwe maandelijkse termijnbedrag voor gas en elektriciteit. Het betrof een fikse verdubbeling.

  1. Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk: ‘Kijk, dit is Orbán en die heb soms een rokkie an’
    Column

    Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk: ‘Kijk, dit is Orbán en die heb soms een rokkie an’

    Niets maakt mij zo vrolijk als een jongen in een jurk. Soms zie ik er één huppelen op het schoolplein. Blonde kuif, pretogen, jurk en daaronder een stel gympen. Spelend met de rest. Zo’n jongen die op een dag vroeg: ‘Mama, mag ik een jurk?’ En dat er toen hooguit in stilte gegiecheld werd, omdat het verraste. Maar dat moeder noch vader riep: ‘Een jurk?! Ben je nou helemaal betoeterd?! Je wilt toch niet uitgelachen worden, of wel?! Ga maar voetballen!’
  2. Nuchtere staatsgreep, voor ieders bestwil
    PREMIUM
    Column

    Nuchtere staats­greep, voor ieders bestwil

    Als ik Pieter Omtzigt was, zou ik een staatsgreep plegen. Een nuchtere staatsgreep voor ieders bestwil. Onder het motto: Wie niet formeren wil, moet maar voelen. Oftewel: ‘D’r an met de lippe!’ Een Twentse revolte zonder bloedvergieten, maar met duizenden krentenwegges die vanuit knalrode luchtballonnen over het land uitgestrooid worden. Om de geboorte in te luiden van een nieuw politiek tijdperk, waarin alles wat dikke stroop was zal vloeien als klaterend bronwater ontsproten uit het sprookje van Springendal.