Nathalie Baartman


editie bijlage          Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman editie bijlage Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003 © Carlo ter Ellen DTCT

Waarom is het zorglandschap toch zo gruwelijk ingewikkeld?

Column‘Tien ambtenaren bemoeiden zich met het dossier van Brandon. Maar geen van hen kon hem helpen met de benodigde fiets’: voorpaginanieuws van afgelopen dinsdag. Er was onder andere een WMO-consulent bij betrokken, een leerplichtambtenaar, een maatschappelijk werker, een onafhankelijke cliëntondersteuner en een tussenpersoon van de Participatiewet. 

Had je een fiets kunnen kopen voor het aantal betaalde werkuren dat deze ambtenaren aan deze casus besteed hebben? Bij het beroep ‘metselaar’ krijg ik meteen een helder beeld. Bij ‘tussenpersoon van de Participatiewet’ niet. Dat klinkt als iemand die regelmatig roept: ‘Hier ga ik niet over’.

  1. Borne, voorlopig het rampgebied van Twente
    PREMIUM
    COLUMN

    Borne, voorlopig het rampgebied van Twente

    Toen ik hoorde dat het coronavirus in Borne was gearriveerd, belde ik meteen mijn ouders. Die namen niet op. Dit vond ik vrij beangstigend. Ik vreesde dat mijn vader mijn moeder in quarantaine had gedaan in het kippenhok. Dat ze daar volledig ingesmeerd met desinfecterende handgel onder een dekentje lag. Met een kommetje rijst. Zoiets is in Litouwen ook gebeurd. Daar heeft een man z’n echtgenote opgesloten in de badkamer, omdat ze contact had gehad met iemand die iemand kende, die iemand kende die in het buitenland was geweest. Of zoiets. Waarschijnlijk had ze gezwaaid vanuit de verte. De vrouw bleek niet besmet te zijn.