Nathalie Baartman
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Waarschijnlijk is er een verband tussen oorlog en zaadlozing

COLUMN‘Geen ruzie maken, kinderen. Er is al genoeg ruzie op deze wereld’. Het is het vredesmotto waarmee ik ben opgegroeid. Menig escalatie in huize Baartman werd hiermee naar de Twents-zwijgende doofpot verwezen. Ik vond de argumentatie redelijk zwak. Ik mocht mijn broertje niet slaan, omdat op het platteland van China al voldoende broertjes worden geslagen. ‘Niet zwemmen, kinderen. Er wordt al genoeg gezwommen op deze wereld.’ Dat slaat evenmin ergens op. Dit terzijde.

Omgaan met conflicten is niet de sterkste eigenschap van de mensheid. We doen maar wat. We vechten wat aan. We strijden voort. Vaak gedreven door een dierlijk ongenoegen dat het onderbuikgebied kaalvreet. Het ontbeert ons al eeuwenlang aan een gefundeerde handleiding voor ruzie. We moeten het doen met een beroemd, bijbels spreekwoord dat z’n wereldwijde falen allang bewezen heeft. ‘Oog om oog, tand om tand.’ In ‘Je laat je toch niet op de kop zitten!?’ schuilt de terechte rechtvaardiging van wraak.

  1. Borne, voorlopig het rampgebied van Twente
    PREMIUM
    COLUMN

    Borne, voorlopig het rampgebied van Twente

    Toen ik hoorde dat het coronavirus in Borne was gearriveerd, belde ik meteen mijn ouders. Die namen niet op. Dit vond ik vrij beangstigend. Ik vreesde dat mijn vader mijn moeder in quarantaine had gedaan in het kippenhok. Dat ze daar volledig ingesmeerd met desinfecterende handgel onder een dekentje lag. Met een kommetje rijst. Zoiets is in Litouwen ook gebeurd. Daar heeft een man z’n echtgenote opgesloten in de badkamer, omdat ze contact had gehad met iemand die iemand kende, die iemand kende die in het buitenland was geweest. Of zoiets. Waarschijnlijk had ze gezwaaid vanuit de verte. De vrouw bleek niet besmet te zijn.