Nathalie Baartman


editie bijlage          Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003
Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman editie bijlage Foto Carlo ter Ellen DTCT CTE20181003 © Carlo ter Ellen DTCT

We snakken naar puur

ColumnEr was eens een dorp. Het heette Kurk. Middenin dat dorp stond een theater; een hoog gebouw met klokkentorentje. Elke avond om kwart voor acht uur luidden de klokken. Dan zetten de mensen een hoedje op, schoven een tasje onder hun arm en renden naar buiten om even later neer te dalen op zachte stoelen. Geen harde houten banken. ‘Het leven zelf biedt al leed genoeg’, had J. Hartvrouw, opperhoofd van het theater, ooit gezegd. Vanaf het altaar. Al sprak hij liever over podium.

  1. Blauw bloed kruipt waar het niet gaan kan
    PREMIUM
    Column

    Blauw bloed kruipt waar het niet gaan kan

    Sinds wanneer heeft de koning een voorbeeldfunctie? Een koning is in feite niets anders dan een gekroond knaapje dat op kosten van het volk zich een leven kan permitteren dat haaks staat op het ploeterende bestaan van menig gezin dat wekelijks naar de voedselbank moet. In ruil daarvoor leest de beste man uit statige toespraken voor dat men dient om te kijken naar het gezin dat wekelijks naar de voedselbank moet. Dat is de koning in een notendop. Of in zijn geval: in een cockpit.