Volledig scherm
© Rivi Godfried

Hoe Nazmiye Oral uit Hengelo een Gouden Kalf won

HENGELO / UTRECHT- Bij de uitreiking van het Nederlands Filmfestival vrijdagavond won Hengelose Nazmiye Oral een Gouden Kalf voor Beste Actrice Televisiedrama. In One Night Stand - In Vrijheid speelt Oral een moeder wiens zoon getraumatiseerd terugkomt uit Syrië, waar hij had willen strijden met IS. Op de rode loper tijdens het filmbal, spreekt de Twentse Courant Tubantia de bekroonde actrice.

Het vrij grote gouden kalf balanceert ze wat ongemakkelijk van de ene naar de andere hand tussen haar champagnefluitje in. “Hoe houd ik dit ding vast…” mompelt ze. Het geeft haar charme tussen de felle schijnwerpers en mensen die hun moment van roem op de loper vastleggen in een selfie.

Hoe was het om in deze film te spelen?
“Het script van Jaap-Peter Enderlé was ontzettend mooi. Het was zo geschreven dat het een hele duidelijke focus had. Toen ik meedeed aan de auditie samen met Ali Sultan, die mijn zoon speelt, klopte alles direct. Met de regisseur Floor van der Meulen klikte het heel goed, we konden open praten over de vrouw die we wilden neerzetten. Het was duidelijk dat we geen cliché-beeld van een Islamitische moeder gingen maken. De rol was zeer sterk omlijnd, als in een koker.”

Op welke manier heb je ondanks die koker, je de rol eigengemaakt?
“Ik heb me afgevraagd of ik moeders moest spreken wiens kinderen naar Syrië zijn vertrokken. Maar eigenlijk lag het veel dichterbij. Ik heb zelf ook kinderen, daardoor was het eigenlijk simpel: je bent ouder en je kan niet bij je kind. Hoe draag je jezelf rond in deze situatie en hoe houd je jezelf staande op zo’n moment? Floor heeft me er doorheen genavigeerd. Ze zei een keer: ‘Dit geloof ik gewoon niet.’ Dat is helder, dat moet ik dus beter doen.”

Had de moeder in de film niet verder moeten gaan in haar wanhoop?
“Nee, daarmee zou het aan subtiliteit verliezen. Het mooie aan de film is dat haar zoon nu de kans krijgt om de stap te maken. Hij gaat zelf een stap te ver en komt daardoor terug naar zijn moeder. Ik weet niet wat ik zelf had gedaan, als het mijn kind was en het me echt zou overkomen.”

Hoe zie jij de film in relatie tot de politieke situatie?
In de film wordt vooral de menselijke kant van het conflict getoond. We hebben met het team een visie ontwikkeld, waarbij het héél dichtbij komt. We wilden tonen dat het allemaal niet zo ver weg gebeurt. Het is moeilijk, maar als iets ons gaat redden is het radicale intimiteit. Het is zoals de uitdrukking gaat: ‘niets menselijks is mij vreemd’.”

poll

'Almeloër met bijstandsuitkering moet onkruid wieden'

'Almeloër met bijstandsuitkering moet onkruid wieden'

  • Iemand met een bijstandsuitkering mag hier best iets voor doen (58%)
  • Tegenover arbeid hoort een minimumloon te staan (27%)
  • Denkt de gemeente echt dat dit mensen in de bijstand motiveert? (14%)
297 stemmen