Volledig scherm
PREMIUM
© Marco De Swart

Boeddhisme: levenswijsheid of religie

COLUMNIn onze westerse geseculariseerde wereld is het boeddhisme sterk in opmars. Zo mag Tenzin Gyatso, de veertiende Dalai Lama van Tibet, de spirituele leider van het boeddhisme, zich ook in Europa en Noord-Amerika in een ongekende populariteit verheugen. Zijn boeken vliegen als warme broodjes over de toonbank. Tijdens lezingen trekt hij volle zalen. In ons land verdringt in menig huiskamer het Boeddhabeeld het Mariabeeld of het kruisbeeld van Jezus Christus.

Waarin de aantrekkingskracht van het boeddhisme ligt? Die schuilt er vooral in dat deze levensbeschouwelijke stroming geen godsdienst in de traditionele zin van het woord is. Het is geen godsdienst met allerlei ingewikkelde dogma’s of moeilijk te bevatten Godsbeelden. Het boeddhisme is een spirituele levensleer, die je helpt inzicht te krijgen in het menselijk lijden, een weg te vinden om je van dit lijden te verlossen en het goddelijke in jezelf te ervaren. Meditatie, mindfullness, yoga, het geloof in reïncarnatie (wedergeboorte), het komt rechtstreeks voort uit het boeddhisme.

  1. ‘Hoofd organisatie’ ligt me niet lekker
    PREMIUM
    COLUMN

    ‘Hoofd organisa­tie’ ligt me niet lekker

    Toen ik 19 was en woonachtig te Nijmegen, gaf ik een feest in het studentenhuis van een ander. Op zich is dat niet vreemd. Als je eigen huis, wegens ruimtegebrek, niet feestbestendig is, kan je beter elders de slingers ophangen. Alleen had ik het niet aangekondigd. Ik wist niet dat dat moest. Ik was een oonzeldöpke. Ik wist niet dat je moest zeggen: ‘Trouwens, ik heb vanavond vijftien mensen uitgenodigd in jouw huis.’ Laat staan dat ik moest vragen: ‘Mag ik een feestje geven bij jou?’ Ik was van de extreem-socialistische stempel: jouw huis is mijn huis, mijn feest is jouw feest.