Volledig scherm
PREMIUM
Theo Krabbe © Marco De Swart

De donkere dagen voor Kerstmis

COLUMNHet zijn de donkere dagen voor Kerstmis. Sint Nicolaas, de bisschop van Myrna, is donderdag met zijn schimmel en zijn schare zwarte, witte en geroetveegde Pieten op zijn stoomboot weer vertrokken naar Spanje. De gemijterde goedheiligman heeft de kinderen ook dit jaar te veel en te dure cadeaus geschonken. Te weinig kinderen zijn in de jutezak van Piet gestopt of hebben een roe in hun schoen gekregen.

Pedagogisch is dat uiterst onverantwoord. Want onze spruiten zijn heus niet allemaal van die lieverdjes. Wie steeds alle kinderwensen in vervulling brengt en zijn nogal verwende en regelmatig ook stoute kinderen geen grenzen stelt, maakt van hen echte tirannen. Pakjesavond was dan ook woensdag weer hartstikke gezellig.

  1. ‘Hoofd organisatie’ ligt me niet lekker
    PREMIUM
    COLUMN

    ‘Hoofd organisa­tie’ ligt me niet lekker

    Toen ik 19 was en woonachtig te Nijmegen, gaf ik een feest in het studentenhuis van een ander. Op zich is dat niet vreemd. Als je eigen huis, wegens ruimtegebrek, niet feestbestendig is, kan je beter elders de slingers ophangen. Alleen had ik het niet aangekondigd. Ik wist niet dat dat moest. Ik was een oonzeldöpke. Ik wist niet dat je moest zeggen: ‘Trouwens, ik heb vanavond vijftien mensen uitgenodigd in jouw huis.’ Laat staan dat ik moest vragen: ‘Mag ik een feestje geven bij jou?’ Ik was van de extreem-socialistische stempel: jouw huis is mijn huis, mijn feest is jouw feest.