Volledig scherm
PREMIUM
André Manuel © Koen Verheijden

Een man mist zijn dochter niet

ColumnEn daar liep Meneertje Manuel door de bossen rond kasteel Twickel, terwijl de tranen hem over de wangen biggelden. Wat was er aan de hand? Had hij oprechte spijt van het beledigen van een bevriend staatshoofd? Nee.

Was het dan misschien de meelij die hij voelde voor de onvoorstelbare eenzaamheid waarin Donald Trump op dit moment verkeert. Ook niet. Was hij per ongeluk op een piepkleine salamander gestapt, net op het moment dat hij aan Marianne Thiemme moest denken?

  1. Bewegen te bewegen, dat is (nog niet) simpel
    PREMIUM
    HET DEBAT

    Bewegen te bewegen, dat is (nog niet) simpel

    Nooit in de geschiedenis van ooit heeft een kind een commando nodig gehad om te bewegen. Kinderen kunnen dat helemaal vanzelf. Al voor ze geboren zijn, schoppen ze. Houd een baby vlak boven de grond en hij maait zijn beentjes rond in de lucht, klaar om weg te rennen. Ze laten stoppen met bewegen, dat is de kunst. Niet op tafel klimmen, niet rennen over de bank, niet springen op je bed. Kinderen laten stilzitten is bijna onmogelijk, maar we hebben de code gekraakt. De commando’s ‘zit stil’, ‘hou je mond’ en ‘stop met wiebelen’ houden we als basis. We combineren dat met het wegbezuinigen van gymleerkacht en schoolzwemmen, in ruil daarvoor bieden we prijzige zwemlessen en sportverenigingen waar veel gezinnen geen geld voor hebben. En daar gooien we bij: beeldschermen. Kijk, als je hiernaartoe swipet, zie je domme spelletjes, en de andere kant op zie je een filmpje van opa die zijn kunstgebit eruit haalt. Ze snappen het zo. Kijk mam, ik heb YouTube gevonden! En Netflix! Goed zo, kind. En weg zijn ze, om nooit meer terug te komen zolang de oplader het doet.

Opinie