Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Eindelijk Afrika in Borne, of nie dan?

ColumnLichtelijk claustrofobisch word ik ervan. Volgens de buienradar blijft het kwik overdag nog veertien dagen boven de 20 graden en valt er geen enkele regendruppel. De wereld als een warme auto waarin ik opgesloten zit. Alleen de koelvitrine van de Lidl biedt soelaas.

Ze zouden er klapstoeltjes moeten plaatsen, met uitzicht op diepvriesspinazie. Mijn eigen vertroostende ventilator heb ik onlangs naar de kringloop gebracht. Want zo’n ding vreet energie en is daarmee indirect medeplichtig aan de huidige hitte. Vond ik.

  1. ‘Hoofd organisatie’ ligt me niet lekker
    PREMIUM
    COLUMN

    ‘Hoofd organisa­tie’ ligt me niet lekker

    Toen ik 19 was en woonachtig te Nijmegen, gaf ik een feest in het studentenhuis van een ander. Op zich is dat niet vreemd. Als je eigen huis, wegens ruimtegebrek, niet feestbestendig is, kan je beter elders de slingers ophangen. Alleen had ik het niet aangekondigd. Ik wist niet dat dat moest. Ik was een oonzeldöpke. Ik wist niet dat je moest zeggen: ‘Trouwens, ik heb vanavond vijftien mensen uitgenodigd in jouw huis.’ Laat staan dat ik moest vragen: ‘Mag ik een feestje geven bij jou?’ Ik was van de extreem-socialistische stempel: jouw huis is mijn huis, mijn feest is jouw feest.