Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Het meldpunt van Herrie Baudet tegen linkse indoctrinatie in het onderwijs geen zin

COLUMNEen vriend van me brengt z’n kinderen bewust naar het openbaar onderwijs. Hij hekelt elke uiting van religieuze vorming. Zelfs een gedichtje over dankbaarheid gaat hem te ver: ‘Er ligt gewoon een boterham op je bord. Basta.’ Dat de zon, de aarde, de boer en de bakker hebben bijgedragen aan het brood doet er voor hem niet toe. Dus z’n kinderen leren liedjes als ‘Smakelijk eten. Hap. Hap. Hap. Slok. Slok. Slok. Dat zal lekker smaken. Eet maar op. Drink maar op.’ Daar kan je inderdaad noch Here Jezus, noch Moeder Aarde in herkennen. Hooguit het begrip hèdonè. Dat is Grieks voor genot. Maar de Griekse verwijzingen laat ik liever even links liggen, of beter gezegd, rechts.

„Tja”, zei ik tegen de vriend. „Noem het hedonisme, atheïsme of katholicisme. Hoe neutraal het openbaar onderwijs ook pretendeert te zijn, aan een bepaalde levensbeschouwing ontkomt het toch niet.” Zo trof ik in de zoektocht naar een school voor mijn dochter een openbare basisschool aan waar ze werken met een beloningssysteem. Met goed gedrag in de klas kan je scoren. Zoals een hond ook een brokje krijgt als ie een pootje geeft. Geen God, maar Pavlov dus. Goed presteren vanuit een prikkel van buitenaf. De school vaart er wel bij. Ook bestaan er scholen die werken met de leesmethode ster-maan-raket-zon. Kinderen worden hier ingedeeld in niveaus van slecht naar uitmuntend. ‘Jij bent een sterretje (traag) en ik ben een zon (zeer getalenteerd)’. De mensheid opgedeeld in een cognitieve rangorde als opmaat voor het goed kunnen functioneren in een prestatiemaatschappij? De huidige religie misschien?

Opinie