Volledig scherm
PREMIUM
Andre Manuel © Koen Verheijden

Ik ontken niet dat ik een Tukker ben

ColumnIk ben een Tukker. Daar kan ik verder ook niet meer mee geholpen worden. Of ik nu op een eilandje in Azië in mijn blote kont over het strand ren of op een podium in Bolsward een paar Friezen uit hun blokkade haal, altijd en overal voel ik een elastiek dat in mijn rug staat te trekken: ‘Meneertje Manuel, thoes komm’n!’

En als ik dan in het holst van de nacht over de A1 bij Deventer rij, waar de knik in de brug me iedere keer opnieuw doet denken aan mijn blinde collega Vincent Bijlo die gewoon niet zo heel erg goed was in het ontwerpen van bruggen, dan weet ik: ‘Nog nun klein stukkie en ik kan thoes weer achter de gebreide onderbokse kroep’n…’

  1. Een diplomatieke bruggenbouwer
    PREMIUM
    Column

    Een diplomatie­ke bruggenbou­wer

    Hij was zo’n dertig jaar het gezicht van katholiek België. De deze week op 85-jarige leeftijd overleden overleden Vlaamse kardinaal Godfried Danneels stond bekend als een intellectuele, milde, uiterst communicatieve en mediagenieke bruggenbouwer tussen progressieve en conservatieve katholieken in België en ook tussen het Vaticaan en de westerse samenleving. Maar tegelijkertijd had hij ook iets ondoorgrondelijks, dat hem de bijnaam ‘de sfinx’ opleverde.
  2. Puist
    PREMIUM
    COLUMN

    Puist

    Het is tegenwoordig een feestje om door de stad te lopen. Stratenmakers, graafmachines, bouwkranen. Het Almelose centrum is een dynamische bouwput. Ik heb de mazzel dat ik in de binnenstad werk, dus dagelijks zie ik dat er weer wat is gebouwd of gesloopt. Vorige week was het terras van Nielz plots gehalveerd, omdat de kabels en leidingen alvast gelegd werden voor de nieuwe Havenkom. Gisteren lag alsof er niets gebeurd was het grootste deel van de klinkers weer op de plek. Bij de vijver rond Kreta wordt ondertussen met kolossen van machines gewerkt aan het damwand van de stadsvijver.

Opinie