Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Marco de Zwart

Kom hier met uw lijden en ik maak er een draaglijk

ColumnDe bakermat van mijn cabaret ligt ontegenzeggelijk in de familiesketch. Ik ben opgegroeid tussen ooms en tantes die de traditie hadden om elkaar tijdens feesten op de hak te nemen met ongekende imitaties van elkanders onhebbelijkheden en komische tragedies. Als kind keek ik met grote ogen naar de gierende lach die dit teweeg bracht. Alle pretparken zijn uit mijn geheugen gewist, maar oom Jos met een duim in de mond en een woeste pruik op vergeet ik nooit meer.

Toen ik vorig jaar vierenveertig werd en een feest gaf, ben ik genadeloos geïmiteerd door mijn jongere zus. Aangezien haar telefoonnummer mijn eerste SOS-hulplijn is op het gebied van relatieproblematiek en andere levensvraagstukken, had zij voldoende voer voor een confronterend stuk cabaret.

  1. Verlangen is vluchten uit het hier en nu
    PREMIUM
    Column

    Verlangen is vluchten uit het hier en nu

    Als er een overkomst is tussen Baudet en mij, is het het folkloristische verlangen naar een wereld die er niet is. Bij mij vertaalt zich dat naar een Twitterloos land waar mensen ’s avonds met trommel en gitaar Afrikaanse liederen zingen bij een vegetarisch kampvuur. Bij Baudet vertaalt zich dat naar een land met louter blanke werkende mannen en blanke, barende huisvrouwen zonder gekkigheid, doorgeslagen individualisme en abortus. Tja.

Opinie