Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman © Carlo ter Ellen DTCT

Punniken als een trutje eerste klas

COLUMNVijf euro extra kostte de ticket om eerste klas te kunnen reizen. De volgende ochtend zat ik met een houten paddenstoel in mijn hand te punniken in een uiterst comfortabele treinstoel. Geluk op de vierkante centimeter.

Volgens mijn geliefde is punniken de meest zinloze activiteit op aard. ‘Wat moet je naderhand met zo’n wollen sliert?!’ ‘Wacht maar tot je jarig bent,’ was mijn spottende wederwoord. Daarnaast vond hij punniken een behoorlijk seksloze bezigheid. Dat beaamde ik. Het was ook de reden dat ik de klos niet bij me had tijdens de eerste date. Maar na anderhalf jaar verkering mag de ware aard van het vrouwtje onthuld worden. Ik ben een verborgen handwerkmuts. Voortkomend uit een verlangen naar stille eenvoud. Ergens van binnen zou ik het liefst onafgebroken ambachtelijke sjaaltjes willen breien voor politici op de rechterflank. Dat geeft ze hopelijk hun menselijkheid terug in het schrijnende gesodemieter over het kinderpardon.

Opinie