Volledig scherm
PREMIUM
Anne Loohuis. © Lars Smook

Spoedpost

Eén keer heb ik zelf een bezoek moeten brengen aan de huisartsenspoedpost. Toen ik probeerde met een mes dat irritante rode plakbandje van de broodzak te doorboren. Dat haastige spoed zelden goed is, daar werd ik mij pijnlijk van bewust toen mijn vinger het moesten ontgelden. De details zal ik u besparen, maar ik kon het niet afdoen met een pleister. 

Een vriendin was zo lief mij binnen vijf minuten naar de spoedpost te rijden. Hechtingen er in, verband erom en weer terug naar huis. Als de spoedpost in Oldenzaal er straks niet meer is, moeten inwoners van Noordoost-Twente voor dit soort ingrepen naar Hengelo of Enschede. Voor de meeste mensen niet een heel groot probleem, maar ideaal is anders. Voor (niet-spoedeisende) zorg moet je dan verder rijden en dat zijn we niet gewend. Lastig uit te leggen aan de inwoners, zeker met het oog op de ingrijpende miljoenverbouwing van de Oldenzaalse locatie van het MST waarin de spoedpost is gevestigd.

  1. Grenspost
    PREMIUM
    COLUMN

    Grenspost

    Het hoge woord is er uit: de spoedpost in Oldenzaal gaat dicht. Het gros van de huisartsen ziet het niet zitten om de deuren open te blijven houden. Begrijpelijk van hun kant. De werkdruk is hoog, en er zijn naar verluidt te weinig huisartsen om bij te springen. Neemt niet weg dat het besluit voor de inwoners van Noordoost-Twente een enorme aderlating is. Praktisch gezien, omdat er verder gereden moet worden voor zorg in de avond, nacht en in de weekenden. Maar vergeet niet het emotionele aspect. De inwoners van deze regio wordt voor hun gevoel weer iets ontnomen.