Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman column © Marco de Zwart

Voor behoud van de lieve vrede kozen we voor onderbroeken

COLUMNDe camping leek even op het harmonierijke paradijs waar in het eerste deel van de bijbel over gesproken wordt. De eigenaren bleven groots glimlachen, ook als je voor de derde keer op een dag verse koelelementen kwam halen. Ik was samen met een veganistische vriendin die met liefde Japanse sushi bereidde in de hitte. ‘Doe gewoon soep en broodjes met pindakaas, joh’, zei ik. Gemakzucht is mij niet vreemd. Maar zij draaide rijst, komkommer en gerookte tofu in geweekte bladeren van zeewier. Zoiets maak ik thuis nog niet eens. Mijn dochter (5) en haar zoon (4) speelden onophoudelijk verstoppertje op het veld. Tussendoor zongen we tweestemmige liederen en spraken we over voedselbossen. Hallelujah!

Totdat de overbuurman kwam. Een forse man, met norse trekken. Hij stond er ineens, bij ons tafeltje, terwijl we groenten sneden. ‘Kunnen jullie jullie kinderen gewoon een onderbroek aantrekken?! Het is hier geen nudistencamping! Waar moet het heen met deze wereld als dat allemaal kan?’

  1. De suggestie dat De Zwarte Cross moedwillig een club wil buitensluiten, is lachwekkend
    PREMIUM
    column

    De suggestie dat De Zwarte Cross moedwillig een club wil buitenslui­ten, is lachwek­kend

    Özcan Akyol schrijft drie keer per week over wat hem bezighoudt. De humorloze gevoeligheid die momenteel door Nederland rondwaart, bereikte gisteren een nieuw dieptepunt toen de organisatie van De Zwarte Cross zich genoodzaakt voelde om excuses te maken voor wat teksten. Het festival, dat bekendstaat om zijn maatschappelijke betrokkenheid én satirische uitingen, kreeg zware kritiek te verduren omdat er een bordje en een zeil was opgehangen met de teksten ‘Allah’s afbakbar’ en ‘Leve de Kleurling’.

Opinie