Volledig scherm
PREMIUM
Nathalie Baartman column © Marco de Zwart

Voor behoud van de lieve vrede kozen we voor onderbroeken

COLUMNDe camping leek even op het harmonierijke paradijs waar in het eerste deel van de bijbel over gesproken wordt. De eigenaren bleven groots glimlachen, ook als je voor de derde keer op een dag verse koelelementen kwam halen. Ik was samen met een veganistische vriendin die met liefde Japanse sushi bereidde in de hitte. ‘Doe gewoon soep en broodjes met pindakaas, joh’, zei ik. Gemakzucht is mij niet vreemd. Maar zij draaide rijst, komkommer en gerookte tofu in geweekte bladeren van zeewier. Zoiets maak ik thuis nog niet eens. Mijn dochter (5) en haar zoon (4) speelden onophoudelijk verstoppertje op het veld. Tussendoor zongen we tweestemmige liederen en spraken we over voedselbossen. Hallelujah!

Totdat de overbuurman kwam. Een forse man, met norse trekken. Hij stond er ineens, bij ons tafeltje, terwijl we groenten sneden. ‘Kunnen jullie jullie kinderen gewoon een onderbroek aantrekken?! Het is hier geen nudistencamping! Waar moet het heen met deze wereld als dat allemaal kan?’

Opinie