Volledig scherm
PREMIUM
IPTCBron Marco De Swart Enschede;NL;Theo Krabbe. TC Tubantia FOTO MARCO DE SWART © Marco De Swart

Voor de ontmoeting met God of de Eeuwige is rust en innerlijke stilte onmisbaar

columnWe leven in een luidruchtige samenleving vol lawaai en drukte. Auto’s van jongeren zijn soms net rijdende discotheken geworden. De stampende beats uit de luidsprekers zijn goed hoorbaar. Te pas en te onpas rinkelen luid de ringtones van de smartphone. Op straat lopen mensen hardop pratend te bellen. Wie met een instelling of organisatie belt en dan in de wachtstand gezet wordt, moet soms de meest verschrikkelijke muziek aanhoren. Weten we eigenlijk nog wel wat stilte is? Stilte, is dat zwijgen? Afwezigheid van geluid? Kunnen we stilte eigenlijk nog wel verdragen? Wat roept de stilte bij ons op?

De 87-jarige emeritus-studentenpredikant van de Universiteit Twente en voormalig gemeentepredikant Jan de Jongh uit Hengelo publiceerde onlangs een bijzonder interessant boek over de weg van de stilte. De Jongh heeft zich heel zijn leven bezig gehouden met het vieren en samenstellen van de liturgie en ook veel aandacht besteed aan stilte, rituelen en eerbied. ‘Liturgie is het kader waarin het verlangen naar ‘God’ vorm kan krijgen. Vooral door het verbeelden en ervaren van het onuitsprekelijke Geheim, dat ons draagt.’ De Jonghs jongste boek - De weg van de stilte. Een geloofsbalans - gaat over het ervaren, horen of ontmoeten van God in de stilte.