Volledig scherm
© Jan Houwers

Ex-verslaafde Ahmet toert door Twente met de Stigmataxi

ENSCHEDE - Voormalige drugsverslaafden kunnen tegenwoordig bij hogeschool Saxion een diploma ervaringsdeskundige halen. Daarmee timmeren ze aan de weg om voorlichting te geven en jongeren te helpen. Een van hen is Ahmet Türkmen (40). Hij was zeventien jaar verslaafd aan harddrugs. En nu rijdt hij binnenkort met een knalgele Volkswagen Kever - de Stigmataxi - langs Twentse wijkcentra om aandacht te vragen voor verslaving. "Pas als je verslaving herkent en erkent, kun je er wat aan doen."

Randje van de afgrond
Alles raakte hij kwijt. Baan, vrouw, kinderen geld. Zeventien jaar harddrugs duwden Ahmet Türkmen lichamelijk en geestelijk tot aan het randje van de afgrond. "Ik stond met twee vuilniszakken in de hand voor de poorten van de gevangenis in Almelo. En dacht: ik kan niet meer, ik ga dood."

Op z'n 34ste kickte hij alsnog succesvol af. Hij volgde met een aantal anderen bij Saxion de opleiding LEON (Leergang Ervaringsdeskundigheid Oost-Nederland), en werkt nu voor Tactus en geeft cursussen. Al weer vijf jaar schijnt in het leven van Ahmet Türkmen de zon, al kan hij het zelf amper geloven.

De Bagagedrager
Ahmet Türkmen is een man met een missie. Hij wil voorlichting geven over drugs, maar hij wil ook iets doen aan de vele vooroordelen over (ex-)gebruikers. Naast zijn baan bij Tactus gaat de Enschedeër daarom binnenkort in Twente op pad met de 'Stigmataxi'. Het is een van de projecten van de organisatie De Bagagedrager, gericht op de cultuurverschillen en overeenkomsten tussen de Turkse / Marokkaanse en de Nederlandse cultuur. Hij verwacht dat de auto begin maart in het regionale straatbeeld opduikt. In de gesprekken die hij gaat voeren hoopt hij vooroordelen weg te nemen.

Tanis benimle
Daarnaast gaat Türkmen op pad met zijn bedrijfje Herstelkompas. Hij gaat de wijken in met Tanis benimle, Turks voor 'leer mij kennen'. Ahmet: 'Mijn doel is dat mensen de (ex-)junks leren kennen. Zodat ze zien dat de vooroordelen niet kloppen. Op mijn jas, de stigmajas, kunnen ze vooroordelen plakken. Iedereen kent ze. Junk, onbetrouwbaar, crimineel, enzovoort. Maar aan de binnenkant van de jas is ook een andere kant te zien. Dat ik vader ben, broer, buurman, student. Ik ga presentaties geven in Turkse theehuizen, bij wijk- en buurtcentra, overal waar mensen zijn. Ik heb inmiddels subsidie voor mijn project gekregen van de stichting Samen Sterk zonder Stigma."

Bruggen slaan
Tactus heeft nu drie van deze ervaringsdeskundigen in dienst. Türkmen is er blij mee. "Vijf jaar terug had je dit niet bij Tactus. Het is geen kwestie meer van een behandelplan opleggen, er wordt meer naar de persoon gekeken. Wij helpen daarbij de hulpverleners door een brug te slaan. Iedereen kan zijn hart luchten, er is ruimte om te ademen. De ramen gaan open."