Agenda voor Twente: minder vergezichten, meer concrete daden

De ambities reiken ver met de Agenda voor Twente. Maar wat mogen we er echt van verwachten? Een pleidooi voor wat nuchterheid.

De agenda voor Twente staat de laatste weken zelf hoog op de agenda. Verschillende Tukkers mochten in deze krant hun bijdrage leveren om het proces 'van onderop' inspiratie te geven. Want echt lekker gaat het niet. Vorige week stond hier zelfs een oproep of de 'Twentse Macron' zich als een 'deus ex machina' zou willen melden om bestuurders en burgers tot elkaar te brengen. Nou kiezen we hier geen president, dus om daar veel heil van te verwachten ... Twee berichten in deze krant zijn te gebruiken om nog eens anders naar de discussie te kijken. Een reportage over de gemeenten in Twente die de raadsvergadering nog altijd beginnen met een voorbede en het bericht dat de burgemeester van Enschede op bezoek is geweest in de Chinese partnerstad Dalian. 

Ronkende tekst

Maar eerst de agenda zelf, ik heb het voorstel er toch maar even bij gepakt. Een strategische beleidsnota volgens het geijkte concept, gelikt opgemaakt en voorzien van ronkende tekst. Er is een probleem waarvan 'de urgentie niet onderschat kan worden'. Als we niets doen verliezen we de mondiale economische wedloop, loopt Twente leeg en keren we nog net niet terug naar de woeste zandgronden van weleer. Maar als we onze krachten bundelen en vol inzetten op techniek dan 'heeft Twente de basis om economisch duurzaam uit te groeien tot mondiaal invloedrijke speler van formaat, behorend tot de technologische top van Europa'. U leest het goed: niet alleen mondiaal invloedrijk, maar ook nog van formaat. 

Vragen

Ik heb drie vragen. Wie schrijft zoiets zonder ironie op papier? Welk bestuurlijk gremium keurt zoiets goed? En wie gelooft dit echt? De inwoners en raadsleden uit de gemeenten met de voorbede kennelijk niet en dat is echt niet omdat de betreffende passage ontbreekt in het Nieuwe Testament. Zij weten dat nuchterheid en hard werken in het aardse leven meer brengen dan het bouwen van luchtkastelen. De urgentie wordt er ook minder gevoeld dan onder de notaschrijvers. Lage werkloosheid, weinig criminaliteit, de inwoners behoren tot de gelukkigste van het land en dus ter wereld. Toch nog mondiale top! En Dalian? Die mondiaal gezien toch niet toonaangevende stad heeft zes miljoen inwoners en dertig (!) universiteiten. Maar ze moeten natuurlijk wel oppassen dat ze straks niet door de gebundelde kracht van UT en Saxion worden ingehaald. 

Daden

Genoeg over de woorden, hoe zit het met de daden die in de agenda worden voorgesteld? Het gevraagde budget is minimaal en zelfs dat kost de gemeenteraden de nodige moeite. Deels is er gewoon gebrek aan middelen, deels is er weinig enthousiasme. Van de minimale 7,50 euro per inwoner zal bijna de helft (3,50 euro) worden besteed aan de continuering van 'de basisinfrastructuur', die nodig is om samenwerking en bestaande netwerken te ondersteunen. Verder zijn er nog weinig concrete projecten, die gaan we juist in die infrastructuur ontwikkelen... Maar die infrastructuur is nu ook al aanwezig, dus waarom komen straks die mooie concrete projecten wel, die men voorafgaand aan de agenda kennelijk nog niet heeft weten te bedenken? Concrete projecten komen niet uit een visie en zeker niet uit een luchtkasteel. Ze ontstaan uit concrete activiteiten van inwoners en bedrijven die op dit moment in heel Twente hun brood verdienen. Die kracht in de breedte daadwerkelijk benutten biedt de meeste kans op succes.

Volledig scherm
© Annina Romita