Volledig scherm
Ralph Blijlevens © Carlo ter Ellen

Alleen Pyeongchang telt, de rest is bijzaak

BlogKom, dachten ze bij de international schaatsunie, laten we vlak voor de Olympische Winterspelen eens lekker een nieuw toernooi organiseren. Kom, dachten ze bij Studio Sport, laten we weer eens lekker alles live uitzenden. Ik weet niet hoe het bij u zit, maar ik zie door al die bomen het bos niet meer.

Soms kan het ook té zijn. Dat er te veel toernooien worden georganiseerd. De internationale schaatskalender barst al jaren uit z’n voegen, maar dat weerhoudt de schaatsunie er niet van om zelfs in de winter van de Olympische Spelen nog een grote wedstrijd aan de agenda toe te voegen.

Vlak na het zenuwslopende en stressvolle olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in Heerenveen, en een kleine maand voor het allerbelangrijkste schaatsevenement van de afgelopen vier jaar (de Spelen dus), werd in het Russische Kolomna voor de eerste maal het Europees kampioenschap afstanden afgewerkt. Fijne timing en ook een fijne locatie, want het gastland ligt flink onder vuur vanwege het grootschalige dopinggebruik.

Gedevalueerd

Je kunt je oprecht afvragen waarom. Waarom juist op dit moment een nieuw kampioenschap organiseren, terwijl de toppers alleen maar bezig zijn met Pyeongchang en niet zitten te wachten op een reis naar Kolomna. Vandaar ook dat logischer wijze Sven Kramer, Ireen Wüst, de Tsjechische Martina Sablikova en de Duitse veterane Claudia Pechstein – om maar enkele grote namen te noenmen - ontbraken op dit op voorhand al gedevalueerde EK.

Elfde

En dan kan het dus gebeuren dat een debutante op een internationaal toernooi, Esmee Visser, goud wint op de 3.000 meter. Een afstand waarop ze tijdens het afgelopen NK afstanden nog keurig elfde werd. Sinds Kolomna mag ze zich Europees kampioene drie kilometer noemen. Leuk voor haar, maar wat is de waarde van zo’n medaille?

Overigens heb ik niet het idee dat velen de verrichtingen van de Nederlandse schaatssers in Kolomna gevolgd hebben. Om me heen hoor ik dat zelfs fanatieke schaatsfans en liefhebbers zijn afgehaakt vanwege de complete verzadiging van het grote aanbod. Van de NK’s tot de vele wereldbekerwedstrijden en na de Olympische Spelen ook nog eens doodleuk een WK sprint en een WK allround. En vergeet natuurlijk de finale van de wereldbeker niet. Ook dat nog…

Altijd prijs

In Kolomna – ik heb het even opgezocht – won Oranje zesmaal goud, drie keer zilver en vier bronzen medailles. Met de kanttekening dat het deelnemersveld verre van compleet was en dat bijvoorbeeld aan de teamsprint bij de vrouwen welgeteld drie landen deel namen. Kortom, altijd prijs.

Als het EK afstanden iets heeft opgeleverd, dan is het wel de conclusie dat niemand op dit toernooi zat te wachten. In een schaatsjaar met de Spelen, moet het alleen om dat kampioenschap gaan. De rest doet er niet toe.

Blogs