Volledig scherm
Eigenaar Leny Brouwer van café-restaurant De Marke met snackbarmedewerksters Regina Grobben (links) en Marianne Scharphof. © Frans Nikkels

‘Dat De Marke er straks niet meer is in Wierden, doet je wat’

WIERDEN - Jan (74) en Leny (71) Brouwer willen er liever nog niet aan denken, maar op 1 november komt er na ruim 50 jaar een einde aan horecabedrijf De Marke. ,,Gelukkig heeft iedereen begrip voor onze keuze.’’

Leny pakt deze middag, aan de stamtafel in hun eigen kroeg, de zwart-wit foto’s van de schoonfamilie er nog maar eens bij. ,,Kijk, zo is het ooit begonnen. In 1949 aan de Vossenbeldsstraat met een snoepautomaat aan de woning.’’ Jans ouders leggen vervolgens met Café Sport de fundering voor De Marke. Er wordt een snelbuffet geopend, en de term ‘vijf knakworsten voor een piek bij Tante Riek’ groeit in de jaren 50 uit tot een begrip in Wierden.

Het café wordt gezien als dé ontmoetingsplek van het dorp. Clubhuizen zijn er in die tijd nog niet. En terwijl Jan zijn sporen verdient in het profvoetbal bij onder meer AGOVV en PEC Zwolle, breiden vader en moeder Brouwer na verschillende verbouwingen de zaak verder uit. Vaststaat dat Jan van de vier kinderen degene is die de touwtjes in handen krijgt. Hij zit vanaf zijn zeventiende in het bedrijf.

Gouden greep

Als daarna ook Leny zich in het bedrijf mengt, gaat het hard. Amper tien jaar na de overname besluit het stel in 1980, wanneer hun jongste dochter Lotte het levenslicht ziet, een zaal bij het geheel aan te trekken, naast het dan al bestaande café, restaurant en snackbar. ,,Er was op dat moment behoefte aan een zaal en een bowlingbaan. Daarmee hadden wij de primeur in Wierden en omgeving. Het bleek een gouden greep. We dachten dat het snel over zou zijn, maar het werd drukker dan verwacht. Als je verzekerd wilde zijn van de zaal, moest je weken van tevoren reserveren’’, vertelt Leny.

Quote

Ooit is het begonnen in 1949 aan de Vossen­belds­straat in Wierden met een snoepauto­maat aan de woning

Leny Brouwer

Niet alleen in Wierden groeit Brouwer uit tot een begrip. Als dochter Marieke in Arnhem naar school gaat wordt ze geregeld aangesproken als ‘die van Brouwer’. ,,Het zegt genoeg over wat mijn ouders hebben neergezet. Daar kun je alleen maar bewondering voor hebben’’, stelt Marieke.

Voor dochters Marieke en Lotte zit een leven in de horeca er niet in. Wel hebben ze het ondernemersbloed van hun ouders. Marieke werkt als therapeut voor jongeren met een eetstoornis, terwijl Lotte haar eigen kinderdagverblijf runt. Marieke: ,,Ik vind het heel sneu voor mijn ouders, maar het ligt ons niet. Je moet je bedenken dat het geen werkweken van 40 uur zijn. Houd maar rekening met 100 uur in de week. Het is echt buffelen. Wij zijn blij dat onze ouders straks iets meer tijd hebben. Niet alleen voor ons, ook voor zichzelf. Het is goed zo.’’

Leny moet er nog niet aan denken. Na 50 jaar trouwe dienst in de horeca is De Marke vanaf november verleden tijd. ,,Voor de zomervakantie hebben we het besluit genomen. De kok ging weg en we moesten kiezen tussen een nieuwe kok of stoppen. Het is het laatste geworden.’’ Ze voelt zich schuldig. Schuldig tegenover haar vaste klanten en de personeelsleden, waaronder Regina Grobben en Marianne Scharphof, samen goed voor 50 jaar in de Wierdense snackbar.

Emotioneel

,,We laten mensen in de steek en dat voelt niet goed. Mensen komen nog snel langs nu het nog kan. Dat is mooi. Ik word er emotioneel van als ik erbij nadenk dat het er straks niet meer is. Dat doet je wat.’’ Regelmatig krijgt Leny de laatste weken te horen dat de saté, berenhap en biefstuk gemist gaan worden. ,,En het romige softijs. Het softijs dat alleen Jan zo romig kon krijgen. Hoe hij dat deed? Dat vertel ik niet.’’

Quote

We bouwen stapje voor stapje af. Er komt heel veel op ons af

Leny Brouwer

Voor Leny zit er de komende weken niets anders op dan langzaam afbouwen. Er gelden inmiddels aangepaste openingstijden en de menukaart is uitgedund. ,,We nemen rustig de tijd. Het is weer een andere fase’’, vertelt Leny. ,,We willen eerst wennen aan het idee dat het straks echt voorbij is en dat doen we stapje voor stapje. Er komt heel veel op ons af.’’ 

Ze zal nog geregeld in de keuken aan de Vossenbeldsstraat te vinden zijn. Ook deze middag kan ze het niet laten om nog even bij te springen als ze vanuit het café leverancier Maxpatat voorbij ziet rijden. Het is confronterend. Wéér moet ze een vast gezicht vertellen dat De Marke er straks niet meer is. ,,Dat blijft moeilijk. De mensen vertellen dat we ermee ophouden. Gelukkig heeft iedereen begrip voor onze keuze. Dat maakt het draaglijker.’’

Verkoop

Wat er met het pand aan de Vossenbeldsstraat gaat gebeuren, is nog niet bekend. Als op 1 november voor de laatste keer de sleutel in het slot gaat, wordt bekeken wat er met De Marke gaat gebeuren. Leny: ,,We hebben tot op heden nog geen kandidaat gevonden die het geheel wil overnemen. Er zijn wel gegadigden geweest voor alleen de snackbar of de bowlingbaan, maar we willen het graag in zijn geheel van de hand doen. We nemen de tijd.’’

  1. Amerikaans ambassadeur krijgt eerste boek over jongen uit Notter, die het ver schopte in de VS

    Amerikaans ambassa­deur krijgt eerste boek over jongen uit Notter, die het ver schopte in de VS

    WIERDEN/NOTTER - De Amerikaanse ambassadeur in Nederland, Pete Hoekstra, neemt volgende week woensdag het eerste exemplaar in ontvangst van een boek, dat geschreven werd over de in Notter geboren Gerrit Jan Kollen (1843-1915). Hij schopte het, na emigratie naar de Verenigde Staten, tot hoogleraar wiskunde en werd daarna president van het Hope College voor universitair onderwijs in zijn woonplaats Holland (Michigan).

Reggestreek