De donkere uurtjes tussen deadline en deurmat

Joost zoekt het uitENSCHEDE - De Tubantia viel zaterdagmorgen weer overal in Twente en de Achterhoek op de mat. Maar hoe komt ie daar? Joost Dijkgraaf volgde een nacht lang het hele proces, van deadline tot deurmat. “Het is elke keer weer een race tegen de klok.”

Enschede: 05.23 uur

Volledig scherm
© Michel Beskers

De fiets hoeft niet op slot op dit tijdstip, hier in Enschede-Zuid. „Er is toch niemand op straat”, zegt André. De krantenbezorger laat z'n fiets zachtjes tegen een lantaarnpaal vallen. Een blikkerig geluid klinkt. André sjouwt de wijk door, een stapel zaterdagkranten onder zijn arm. Aan de overkant snelt Cynthia voorbij, zijn vrouw. Samen bezorgt het echtpaar zes ochtenden per week nieuws. „We doen zowat de halve Helmerhoek", weet André.

Maar liefst 700 bezorgers van Tubantia trekken er deze zaterdag net als André en Cynthia op uit. Ook in andere delen van het proces werken honderden mensen aan die geprinte Tubantia. Wie? En waar? Ik zal eerlijk bekennen: zelfs als verslaggever van deze krant heb ik geen idee meer.

Dat was anders toen we met de krant nog aan de Getfertsingel in Enschede zaten, waar de drukkerij aan vast zat. Daar haalde je na een late dienst ‘achter’ zelf een krantje op. Nu begint het verhaal tussen deadline en deurmat opvallend genoeg 160 kilometer verderop: in de hoofdstad.