Legendarische speeltuinen in Twente

leestipDe zomervakantie kruipt alweer richting einde: tijd om een laatste speeltuin op te zoeken in Twente. Maar welke kies je dan? Bij de gedachte aan de speelparadijzen, die sinds jaar en dag bestaan, werden wij overvallen door een vlaag van nostalgie. 

Wie is er niet groot geworden met De Waarbeek of Morskieft? Wij vroegen 6 Tukkers hun herinnering aan één van die legendarische speeltuinen op te halen.

Vandaag in deel 1: De Snippert, Ter Huurne en De Waarbeek

Het touwtje van De Snippert


Waar: speelpark Hoge Boekel in Enschede
Herinnering van: Joost Dijkgraaf

Volledig scherm
Verslaggever Joost Dijkgraaf als kind in 1997 in het rode bootje bij De Snippert. Broertje Pim regelt het muntje, vriendje Luuc trekt het hek dicht © Familie Dijkgraaf

„Soms weet je het pas als je het weer ziet. Toen ik voor deze serie De Snippert mocht bezoeken, kwam het opeens allemaal terug. Het iconische bootje, de halve maan die eindeloos over de kop ging, het treintje achterin (met man met sigaar als machinist) en de koikarpers in de vijver.

Die vissen alleen al. Als kind had je niet veel nodig. Ik kon me uitstekend een halve middag vermaken met het kijken naar die grappig gekleurde beestjes. Of kijken... natuurlijk voerde ik ze stiekem de helft van mijn bakje patat.

De Snippert was en is voor veel kinderen uit Enschede en omgeving een legendarische plek. Je had en hebt eigenlijk drie gedeeltes: het speelpark, het terras ervoor en de midgetgolfbaan. Het grappige is dat De Snippert helemaal niet zo heet. En zelfs nooit zo geheten heeft. De naam is altijd al speelpark Hoge Boekel geweest. De huidige eigenaar, Martijn Snippers (30), verwoordde het deze week prachtig toen we er naar vroegen. "Onze familienaam is Snippers, dat is in de volksmond verloederd tot De Snippert."

(Artikel gaat verder onder de foto)

Volledig scherm
De Snippert © Joost Dijkgraaf/Jadrike Boels

Ik kwam er vooral tijdens zomervakanties. Meestal bleek de aanleiding visite van familie met kids of een logeerpartij van vriendjes. Kind zijn: dat deed je bij De Snippert op een ultieme manier. Oneindig rennen, vliegen, je vriendjes uitdagen (durf jij dit??) en alle attracties 20 keer in. Een bezoek was eigenlijk één groot Sire-spotje voor ravottende jongens.

Volledig scherm
Het rode bootje bij De Snippert anno 2017 © Joost Dijkgraaf

Je oren namen gedurende de dag steeds meer de kleur aan van dat rode vliegende bootje . Alles daaraan was spannend. In de rij hoorde en zag je de waaghalsjes voor je al gillen. Eenmaal in het bootje trokken je vriendjes het hek dicht. Slik... geen weg meer terug. Vervolgens moest je zelf het finale startschot geven, door aan het touwtje boven je te trekken. Wát een spanning in één attractie. En dan moest je nog omhoog.

Het speelparadijs aan de Hoge Boekelerweg bestaat al ruim 70 jaar, hele generaties zijn er groot geworden. Kinderen van toen zijn er de opa en oma van nu. En in al die jaren is er eigenlijk niets veranderd. Zelfs de foute naam is nog altijd een begrip in Enschede en omstreken.”

Op de fiets naar De Waarbeek

Waar: Familiepretpark De Waarbeek in Hengelo
Herinnering van: Myrthe Effing

„Als de zomervakantie naderde verheugde ik mij er al op: ons uitje naar De Waarbeek. Met mijn ouders en zusje maakte ik het hele jaar door uitstapjes, maar De Waarbeek was toch altijd extra leuk. Het attractiepark in Hengelo bestaat al bijna 100 jaar, vrijwel elk kind uit Twente is er wel eens geweest.

Elk jaar als groep 8 op kamp ging, was het voor ons één groot feest. Doordat alle leerkrachten meegingen op het kamp, was de rest van de basisschool drie dagen vrij. En konden wij op de fiets vanuit Delden naar onze favoriete speeltuin in Hengelo.

Volledig scherm
De bekende botsauto's bij De Waarbeek © Joost Dijkgraaf/Jadrike Boels

Na binnenkomst renden we altijd direct naar de botsauto’s, waarna standaard de welbekende rode achtbaan volgde. Zoveel mogelijk rondjes, want het kon niet hard genoeg gaan. Die rodelbaan is overigens de oudste achtbaan ter wereld. 

Volledig scherm
© Joost Dijkgraaf/Jadrike Boels

Maar ook de ronddraaiende kopjes, de zweefmolen en de eendenbootjes waren een groot succes. En natuurlijk de kabelbaan, waarmee je over het water heen naar de overkant ging. En dan maar hopen dat het stoeltje niet ergens in het midden bleef hangen. 

Aan het einde van de dag slenterden we vaak nog door het doolhof vol lachspiegels, waarna we met een lekker patatje weer afscheid namen van de speeltuin.

De uitjes naar De Waarbeek waren extra leuk omdat een vriendinnetje van mij met haar zusje en ouders ook altijd meegingen. Eenmaal thuis keken we alweer stiekem uit naar het moment dat groep 8 op kamp ging, ook al leek de fietstocht Delden – Hengelo een heel eind.”

Het treintje van Ter Huurne

Waar: Hollandmarkt Ter Huurne in Buurse
Herinnering van: Leon ten Voorde

„Dat treintje..het was dat treintje, dat het allemaal zo bijzonder maakte, zelfs voor een kind dat in de zomer dagelijks de stoomlocomotief naar Boekelo voor bij zag komen. Dat treintje bij Ter Huurne bracht je zomaar naar Duitsland, de grens over, zonder controle, terwijl je ondertussen zag dat alle auto’s op straat moesten stoppen bij streng kijkende meneren. 

Je stapte in Buurse op en zonder dat je het eigenlijk in de gaten had, was je opeens op Duits grondgebied. Daar bij Ter Huurne, gingen de vensters naar de rest van de wereld voor je open, ongemerkt, spelenderwijs.

Volledig scherm
Een bekende attractie bij Ter Huurne © Jadrike Boels

Ter Huurne, bij de grens. Of moet je zeggen: aan beide kanten van de grens? Wie aan Ter Huurne denkt, denkt aan die samensmelting van Nederlanders en Duitsers. Zelfs in de jaren ’70 en ’80, toen we onze Oosterburen nog als arrogante schreeuwers zagen, ging het bij Ter Huurne altijd goed. Je werd in Nederland in het Duits aangesproken, en dat was prima zo. 

Als ergens de gedachte aan 1 Europa is ontstaan, dan is het daar wel. De speeltuin ligt in de gemeente Ahaus, de parkeerplaats is van de gemeente Vreden, en de gemeente Haaksbergen waakt over de supermarkt. Ter Huurne Hollandmarkt, heet het tegenwoordig. Beter kan de lading niet worden gedekt.

Volledig scherm
De autobaan voor de allerkleinsten © Jadrike Boels

Misschien is dat wel de sleutel van het succes: die opvallende combinatie van een supermarkt en een speeltuin. Vooral de Duitsers trokken en trekken maar wat graag daarvoor de grens over. Voor de kids is er de speeltuin, ranja en je eet er patat met appelmoes en een Hollandse kroket. En als de kinderen zich in een attractie vermaken, gooien papa en man snel de boodschappenwagen even vol. Volgens mij kon je er nog tanken ook.

Ter Huurne is al 70 jaar een begrip. In het begin was er alleen dat treintje, dat door de tulpenvelden reed, later kwam daar de speeltuin bij, die zo op het eerste oog nauwelijks is veranderd.

Toen het golfen voor ons Nederlanders nog iets was van een andere planeet, leerden wij daar het midget-golf. Hoe vaak we dat balletje, na een simpele misser, wel niet uit woede hebben… weggemept... Bij Ter Huurne leerde je winnen, maar vooral ook verliezen.”

Volledig scherm
De botsboten bij Ter Huurne © Joost Dijkgraaf

Samenstelling & coördinatie : Jadrike Boels & Joost Dijkgraaf

Volgende week in dit tweeluik: Morskieft, Hoogspel en Verkeerstuin Hengelo 

Zie ook:  Herinneringen aan Tijs & 7 andere legendarische disco's uit deze regio