Volledig scherm
De windhonden vliegen bijna uit de startblokken. © Bert Kamp

Met 65 kilometer per uur achter de haas aan

Rijssen stond afgelopen zaterdag in het teken van de Rijssencup. Ruim veertig windhonden uit Nederland en Duitsland streden op renbaan De Koerbelt om een plek op het podium.

Met een muilkorf om en een wedstrijddekje op, staan de windhonden zenuwachtig blaffend en piepend in hun starthok te wachten op het startsein. Vol adrenaline en spanning.

De hokken gaan open en de honden stuiven weg achter de ‘haas’ aan, een wit vlaggetje dat op hoge snelheid met een touw over de baan getrokken wordt. Op topsnelheid rennen de honden over de baan, hun natuurlijke jachtinstinct volgend.

„Bij de start halen ze zo een snelheid van 70 kilometer per uur”, vertelt Gea Greveling. Secretaris van Windhondenvereniging Rijssen en tevens fanatiek deelnemer. Onlangs werd ze met haar Greyhound Aisha nog tweede op het Nederlands Kampioenschap. „Na de start houden ze een snelheid van zo’n 65 kilometer gedurende een hele ronde van 475 of 350 meter afhankelijk van je klasse. In dertig seconden zijn ze de baan rond, over de kortere ronde doen ze ongeveer twintig seconden.”

Racing Queen

Het wedstrijdseizoen loopt van maart tot en met november. Iedere week is er wel ergens in het land een wedstrijd. En dan zijn er nog de wedstrijden over de grens in België en Duitsland.

De Rijssen Cup op renbaan De Koerbelt is één van die vele wedstrijden. Tijdens een wedstrijd zijn de honden verdeeld in drie verschillende snelheidsklassen, gebaseerd op ras en geslacht. Deze zaterdag verschijnen er 43 windhonden aan de start op de renbaan.

Verschillende typen zijn vertegenwoordigd: Saluki’s, Afghanen, Greyhounds en Whippets met namen als Dollar Express, Love of my love, Someone Special, Racing Queen en Racing Duck. Greveling: „De Greyhound is de snelste van allemaal. Zelf heb ik ook nog een Italiaans windhondje. Qua karakter verschillen ze echt. De Greyhound is een rustige hond, terwijl het Italiaantje veel drukker en speelser is. Op de wedstrijdbaan hebben de honden hun wedstrijdnaam, thuis hun eigen naam. Dit om te voorkomen dat honden op de baan mogelijk afgeleid worden als de namen worden omgeroepen.”

Voordat de windhonden de baan op gaan, wordt er geloot voor een plek in een van de starthokken. Voorzitter Arend Kippers doet de loting om de wedstrijd zo eerlijk mogelijk te laten verlopen.

„Vandaag doen er 43 honden mee, maar normaal zijn dat er wel 60. Alleen is er nu ook een grote wedstrijd in Duitsland waar veel mensen aan meedoen. Voor de Rijssen Cup is veel animo sinds we het twee jaar geleden weer in ere hebben hersteld. Tot begin jaren zeventig werd het ieder jaar gehouden. We willen er weer een traditie van maken met een wisselbokaal voor beste vereniging van de dag. Wat zo mooi is aan deze sport? Het bezig zijn met je hond. Het kost veel tijd en energie maar je krijgt er zoveel voor terug.”

Vanwege de warmte hoeven de honden deze dag maar twee ronden in plaats van drie te lopen. Kippers: „Het zijn maar 20 tot 30 seconden dat de honden heel hard rennen. Als ze goed getraind zijn, kunnen ze dat prima. Daarna gaan ze de schaduw in en is het een kwestie van rustig aan doen en water drinken. Windhonden zijn op de baan heel fanatiek, maar daarbuiten heel rustige dieren.”

Virus

De deelnemers aan de Rijssen Cup komen uit het hele land. Zo komt familie De Kruis al 40 jaar trouw uit het Brabantse Zevenbergsehoek naar Rijssen toe. „Het is een virus”, vertelt meneer De Kruis. „Het is eigenlijk een hobby van mijn vrouw maar ik ga al 40 jaar mee. Met onze Whippet Dulsao doen we drie wedstrijden per maand, één week rust. Het is een actieve sport. Iedere dag flink aan de wandel. In Rijssen komen we graag omdat het zo’n mooie baan is en een goede accommodatie heeft. Kijk maar eens naar de baan, keurig gemaaid en frisgroen ondanks de grote droogte. Daarnaast doet het bestuur heel erg haar best om er een goede en gezellige wedstrijd van te maken. Dat mag best in de krant.”

Op naar het WK

Voor Gea en haar honden is de Rijssen Cup een mooie voorbereiding voor een mogelijke deelname aan het wereldkampioenschap begin september.

„We hebben ons ingeschreven, maar dat betekent niet automatisch dat je mee doet”, legt Gea uit. „Een commissie beoordeelt namelijk de prestaties van je hond en afhankelijk daarvan word je wel of niet uitgenodigd voor deelname. Aisha kampt nog met de naweeën van een blessure en loopt nog niet helemaal optimaal. Maar het gaat steeds beter. Vandaag op de Rijssense baan lag ze net achter de Nederlands Kampioen met slechts een honderdste seconde verschil. Nu wachten op groen licht voor het wereldkampioenschap.”

Reggestreek