Volledig scherm
Bennie Arfman en Wim Wechstapel brengen het aantal reeën in kaart. © Lenneke Lingmont

Reeën laten zich niet makkelijk tellen in Holten

HOLTEN - Het duurt vrijdagavond opvallend lang voordat de eerste reeën zich laten zien. Iets wat de voorzitter van de telcommissie Wim Wechstapel nog nooit heeft meegemaakt. "Er zal een reden voor zijn. Ongerust maak ik me niet, ik weet dat ze er zijn, maar verbaasd ben ik wel."

Rondom Holten telt de vereniging Wildbeheer het eerste weekend van april twee avonden en één ochtend, in zes verschillende rayons. Gewapend met verrekijkers en een telformulier rijden de tellers een vaste route van drie rondjes. Met genoeg ervaring als bagage weten de WB leden precies waar de groepen reeën zich ophouden. Op welk tijdstip de dieren zich laten zien blijft een verrassing. "Geen enkele dag is hetzelfde", vertelt Wim. "Bij mooi weer zijn er meer wandelaars en fietsers of boeren op het land aan het werk. Dan blijven de reeën het liefst diep in het bos. Is er stikstof op het land gestrooid, komen ze ook niet."

De auto draait de Helhuizerweg op die onder langs de Holterberg loopt. Wanneer de eerste bosrand in zicht komt rijdt chauffeur Bennie wat langzamer. Het is rond half 7 's avonds. Turend door de verrekijker speuren Wim en Bennie de bosrand af. Geen spoor te bekennen. "Het is nog vroeg", zegt Wim.

Het weer helpt niet mee. Het regent een beetje, reeen laten zich vaak pas zien na een flinke bui, als het bos begint te 'lekken'.  Een tweede rondje wordt gereden. Ondertussen vertellen Wim en Bennie gepassioneerd allerlei weetjes over het dier. Zoals: "Reeën hebben een goed reukorgaan. Je moet altijd tegen de wind inlopen wanneer je ze wilt zien."

Het is duidelijk dat de leden van Wildbeheer Holten veel energie steken om de natuur rondom Holten wildvriendelijk te houden. Dit doen ze al meer dan 25 jaar. Beide heren vinden het opvallend dat ondanks de toenemende mensendrukte in natuurgebieden, de ree zich goed handhaaft en heeft aangepast. "De enige vijand van de ree blijft de auto", zegt Wim. "We proberen het schadebeheer zoveel mogelijk tegen te houden, door overal die blauwe wildspiegels langs de weg te plaatsen." 

Inmiddels is het gebied Helhuizen al vier keer rondgereden. Opgeven is geen optie. Wim belt met tellers van het rayon Holterbroek. Ook daar is het aantal schaars, zeven stuks. "Ik snap er niks van", reageert Bennie verbaasd wanneer hij voor de vierde keer een weiland in rijdt. Met gedoofde lichten. De verrekijker bij de hand. Hazen springen weg. Een goed teken volgens de wildbeheerders. Want wanneer je hazen ziet komen de reetjes kort erna. "Ja!", zegt Wim zacht. "Twee stuks. En nog één." In de verte zijn drie schimmen zichtbaar in het schemerende landschap. "Hé hé", zucht Bennie opgelucht. "Half 9, het werd tijd." 

Reggestreek