Volledig scherm
PREMIUM
© Shody Careman

Avondetappe: zelfs het bier van Dione went

ANGELA KIJKT TVColumniste Angela de Jong schrijft vijf keer per week een column over wat haar opvalt op televisie.

De Avondetappe was al een paar afleveringen onderweg toen ik me ineens realiseerde: ik mis iets. Of, om het ingewikkeld te maken: ik miste dat ik iets miste. Iemand, beter gezegd. Mart.

Ik weet zelfs precies wanneer het besef kwam: op de dag van Frankrijk-België, toen de NOS-karavaan was neergestreken op een feeëriek pleintje met bloeiende geraniums en bordje ‘antiquaire’ in een al even fotogeniek Bretons dorpje. De regie bracht terloops een herenfiets in beeld die quasi-nonchalant tegen een geveltje stond geparkeerd. Zo’n ouderwets zwart geval. En bij dat detail dacht ik aan Mart. Omdat de Avondetappe voorheen voor mij altijd in een paar steekwoorden was te vatten: Mart. Schattig pleintje. Rode wijn. Brandende lantaarn. Oude fiets op achtergrond.

  1. Gele hesjes? Liever de bruine schorten in Heel Holland Bakt
    PREMIUM
    Angela kijkt tv

    Gele hesjes? Liever de bruine schorten in Heel Holland Bakt

    Na weer een weekend vol berichten en beelden van gele hesjes en geëtaleerde ontevredenheid was ik toe aan iets leuks. Iets opbeurends. Iets dat instant geluk én hoop brengt. Precies: een zelfgebakken taart. En laat het nieuwe seizoen van Heel Holland Bakt nou niet aftrappen met één, maar met 500 baksels van evenzoveel blije, opgewekte landgenoten die al jaren dromen van een eigen beige schort, oftewel een plekje in de baktent van André, Janny en Robèrt. Dus een paar uur in de rij staan kon er ook nog wel bij. Het ging zonder morren, zonder gescandeerde leuzen, zonder zelfs maar hier en daar een partytent te mollen of met een deegroller verhaal te halen bij een kritisch jurylid. Enige dat in een momentje van onoplettendheid sneuvelde was een pina colada-taart. Het beeld van urenlange keukenarbeid in puin op het chique gazon van landgoed Maarsbergen, zonder dat de jury er zelfs maar een blik op had kunnen werpen, was hartverscheurend. Maar de eigenaresse zelf bleef er verbluffend laconiek onder.