Volledig scherm
. © Bram Tankink

De extreme hoogtestage van Bram Tankink

De ene wielrenner rijdt in de winter op het strand of door het bos, de ander zoekt een zonnig oord op om te trainen. Bram Tankink trok de afgelopen weken door de Himalaya. Voor zichzelf en voor het goede doel.

Bram Tankink (38) is niet het type wielrenner dat zweert bij hoogtestages. Hij is namelijk ook niet de man van grote overwinningen. Tankink is wegkapitein bij Lotto-Jumbo, ploeggenoten Steven Kruijswijk en Robert Gesink worden geacht voor de prijzen te rijden. Laat die zich maar afbeulen op ruim 2.000 meter boven zeeniveau. "Mijn voorbereiding op het seizoen is nog nooit beter geweest. Ik heb dit keer een extreme hoogtestage gehad."

Wat heet. Tankink reed met zijn mountainbike over de ruim 5.400 meter hoge Annapurna-pas in de Himalaya. Hij is net terug van de zevendaagse trekking door Nepal met een groep investeerders en ondernemers om geld bij elkaar te fietsen. Om afgelegen Nepalese dorpen te voorzien van elektriciteit, opgewekt door zonnepanelen. "Zo indrukwekkend, het was echt zo verschrikkelijk mooi."

Spectaculair cycling in spectaculair scenery. #nepal #mountainbike

Een foto die is geplaatst door Bram Tankink (@bramtankink) op

Ongeëvenaard
Tankink, die volgend jaar begint aan zijn 19de jaar als wielerprof, zag de Dolomieten in Italië, de Alpen in Frankrijk, de woestijnen in Oman of Qatar, ging op de racefiets door Californië en Australië. De Himalaya op twee wielen is ongeëvenaard. "Als je op 3.500 meter hoogte aankomt na een hele dag klimmen, kijk je naar pieken die nog veel hoger liggen. Kom je op 4.000 of 5.000 meter, dan zie je nog bergtoppen die tot 8.000 meter komen. En zó gevarieerd. Elke 20 kilometer verandert het landschap. Rij je over een pas, sta je opeens in een woestijn."

"Ik heb met mijn ploeg veel mooie momenten meegemaakt, maar dit overstijgt alles", vervolgt Tankink. "Het was zo intens. De laatst drie nachten ben ik met mijn fietskleding in bed gaan liggen. Het laatste stuk tot de top ging met 5 kilometer per uur. We gingen als opaatjes naar boven."

Het idee voor de tocht werd vorig jaar rond deze tijd geboren. Tankinks carrière bevond zich in een impasse. Hij wilde nog één of twee jaar door als prof, maar zijn ploeg twijfelde. "Toen heb ik het heel moeilijk gehad, maar dit idee heeft me er toen uit gehaald. Ik dacht: dan wordt de Himalaya het einde van mijn carrière."

Het liep anders: zijn contract werd verlengd, maar Nepal liet hem niet meer los. Het klinkt misschien wat vreemd: een professioneel wielrenner die zich hard maakt voor een betere, duurzamere wereld. Maar in het geval van Tankink is het ook weer niet heel raar. Hij studeerde hydrologie in Wageningen en was altijd al bovenmatig geïnteresseerd het gebruik van natuurlijke energiebronnen.

"In de ploeg moeten ze daar altijd een beetje om lachen. Ik heb zelf als sinds 2011 zonnepanelen op mijn dak. Daarna hebben ook mijn ploeggenoten Jos van Emden en Paul Martens dat gedaan."

Zoals diezelfde zonnepanelen ook in Nepal uitkomst zouden bieden. "Voor de bevolking die nog stookt op hout, benzine of kerosine. Maar ook de ondernemers zitten klem. We waren bij een forellenkweker. Hij had wel vriezers maar geen stroom. Of een appelboer. Hij had koelinstallaties, maar ook geen elektriciteit."

Hoogtepunt
Tankink hoopt in totaal 2 miljoen euro op te halen. De helft is al binnen. "In maart en april worden de eerste panelen geplaatst." Tegelijkertijd was de tocht het hoogtepunt uit zijn carrière. Wel in het geel-zwart van Lotto-Jumbo, maar zonder dat het publiek rijendik langs de weg stond. "Ze weten niks van wielrennen en Bram Tankink kennen ze al helemaal niet. Ik ben één Nepalees tegengekomen die van het bestaan van de Tour de France wist. Toen ik zei dat ik die negen keer had gereden, viel hij bijna achterover."

Volledig scherm
. © Bram Tankink