Volledig scherm
Moniek Tenniglo van het Australische Mitchelton-Scott was zondag dicht bij een stunt in de WorldTour-wedstrijd Vargarda. © Moniek Tenniglo

Aanval van Tenniglo strandt in zicht van haven

Wielrenster Moniek Tenniglo leek zondag lange tijd op weg naar een stunt in de Zweedse  WorldTourwedstrijd Vargarda. In de finale werd de solo-actie van de 31-jarige Bornse teniet gedaan door het jagende peloton.

Tenniglo, uitkomend voor het Australische Mitchelton-Scott, reed bij het ingaan van de slotronde van de Vargarda Road Race in Zweden weg uit een uitgedunde eerste groep. Bijna een volle ronde (van vijftien kilometer lengte met klim en gravelstrook) reed de Twentse renster op kop. Op drie kilometer van de streep werd een moegestreden Tenniglo tot de orde geroepen door het aanstormende peloton. De sprint werd gewonnen door Marta Bastianelli. De Italiaanse van Team Virtu versloeg Marianne Vos in de sprint in Vargarda na 145 kilometer. Nederlands kampioene Lorena Wiebes finishte als derde.

Gewaardeerde helper

Tenniglo bolde uiteindelijk als 44ste over de streep. Maar de superknecht uit de ploeg van Annemiek van Vleuten, die normaal gesproken een gewaardeerde helper is, had zich wel getoond in Zweden.  „We reden op een onverharde strook. Eigenlijk was ik bezig met positioneren en had ik veel energie gestoken in het vooraan handhaven in de groep. Maar toen kwam vanuit de ploegleiderswagen de opdracht om aan te vallen en ik zag opeens een moment om aan te gaan. Ik wist dat het heel lastig zou worden, maar het was een mooie poging. Of ik er echt in geloofd heb? Eigenlijk niet, ik was alleen en het was ver van de streep. Maar je weet nooit hoe het loopt. Ze kunnen te lang wachten of er sluiten er een paar aan waardoor ik toch kort kan eindigen. Maar dat gebeurde niet.”

Lastig

Tenniglo rijdt graag in Zweden en in Noorwegen, waar ze later deze week de Tour of Norway gaat rijden. „De parcoursen zijn lastig, maar zonder dat het echt klimmen is. En de natuur is mooi. Ik voel me hier thuis. Ook in Noorwegen rijden we waarschijnlijk met een strijdplan waarin er kansen voor aanvallen zijn. Dus het zou zo maar kunnen dat ik me nog eens van voren meld. Voor mij best uniek. Want vaak zijn mijn taken om anderen te helpen, een kopvrouw of een sprinter van voren houden en ergens afzetten. Maar dit is ook leuk om te doen.”