Volledig scherm
© Lars Smook | De Twentsche Couran

De Agenda voor Twente raakt ook de dame uit Pathmos

Agenda voor Twente,,Dat wordt vroeg opstaan. Hoe laat moet ik de wekker zetten?’’ Het is een standaardgrapje van een collega als er politiek-bestuurlijke zaken op de agenda staan. Als het redactie-overleg van De Twentsche Courant Tubantia zich buigt over de vraag welke plek en omvang ontwikkelingen in stad- of gemeentehuis in deze krant en online moeten krijgen, dan volgt vaak een licht spottende opmerking van de vakbroeder in kwestie.

,,Ach, dat interesseert mijn oude moeder of Mien uit Pathmos niks’’, klinkt het dan. De suggestie die er mee wordt gewekt is dat al dat taaie en politiek-bestuurlijke nieuws mijlenver van een gewone vrouw uit een eenvoudige stadswijk in Enschede af staat en haar eigenlijk volkomen koud laat. De collega-journalist in kwestie die de Pahmos-dame opvoert en de wekker zet – om op schertsende wijze aan te geven dat hij voor dag en dauw opstaat omdat hij niet kan wachten op die ochtendkrant met dat verpletterende artikel over de gemeenteraadsvergadering – relativeert het nieuws en de achtergronden uit bestuurlijke hoek daarmee op ironische wijze. Net als een gewaardeerd oud-collega die steevast Wim T. Schippers aanhaalde als er weer een taai politiek onderwerp de revue passeerde. ‘Interessant, maar gaat u verder’, grapte hij dan.

'Wat heeft mijn moeder eraan?'

Wat ze er eigenlijk mee willen zeggen: allemaal leuk, dat politieke gedoe van jou, maar wat heeft mijn oude moeder eraan?

De Agenda voor Twente is zo’n regelmatig terugkerend onderwerp dat collega’s op de redactie nou niet meteen in vervoering brengt. Vermoeide en meewarige blikken vallen de verslaggever politiek en bestuur regelmatig ten deel als het project in het redactieoverleg voorbijkomt. En toegegeven, het al tien jaar lopende project heeft bepaald niet de suspense van de recente politie-inval waarbij Satudarah-kopstukken werden ingerekend. Journalistieke producties over die agenda leveren doorgaans ook niet de (terechte) maatschappelijke verontwaardiging op zoals die zich recent van Twente meester maakte na het verhaal van de door een hond gebeten 6-jarige Evelina. En het item spreekt vermoedelijk ook minder tot de verbeelding dan het relaas van het verdrietige homostel dat zich verheugde op het vaderschap maar nu de kinderkamer leeg heeft staan omdat de draagmoeder de twee weken oude Hayley met succes terugeiste.

Investeren in de toekomst

Quote

,,Dat wordt vroeg opstaan. Hoe laat moet ik de wekker zetten?’’

De Agenda voor Twente gaat over investeren in de toekomst. Die toekomst – het Twente van morgen en later – is van ons allemaal. Van jong en oud, van huidige en volgende generaties. Hoe bevorderen we gezamenlijk met 625.000 Twentenaren welzijn en welvaart en wat hebben we daar financieel met z’n allen voor over? Die vraag moeten 350 gemeenteraadsleden de komende weken beantwoorden. Voor u en mij.

Te lang echter heeft het onderwerp zich in de beslotenheid en betrekkelijke anonimiteit van het stad- of gemeentehuis afgespeeld. De agenda vulde zich de afgelopen jaar met ambitieuze plannen en er wel een vermogen aan belastinggeld ingepompt. Maar het ging geruisloos voorbij aan de al die andere gewone Twentenaren, laat staan dat zij er iets over hebben te vertellen. En misschien zit het wel in die naam. Agenda. Een stoffig begrip en voorwerp, dat veel mensen fysiek niet meer op zak hebben. Aan de andere kant geeft die agenda richting aan het leven.

Dichterbij Pathmos

Hoe dan ook, we zijn met die agenda aan het werk gegaan. We vragen andere streekgenoten dan de gebruikelijke bestuurders en beleidsbepalers naar hun mening en hebben een (korte) enquête uitgezet over wensen en verlangens rond die agenda. En hopen daarmee het onderwerp een fractie dichter bij die gewone vrouw uit Pathmos en andere steden, dorpen, wijken en buurtschappen te hebben gebracht.  

Blogs