Volledig scherm
‘Wat een feest. Op school kwam een hele generatie nieuwe Nederlandse wereldburgers voorbij en wat waren ze leuk.’ © Privé archief Niek Druijff

‘Op Koningsdag in Singapore kwam ik erachter dat ik er trots op ben een Hollander te zijn’

De huismanNiek Druijff (42) verruilt het Nederlandse platteland voor Singapore. Als huisman tussen de expats schrijft hij wekelijks over zijn belevenissen. Vandaag: Koningsdag. 

Ook in Singapore vierden we Koningsdag. Sterker, de grootste Koningsdagviering buiten Nederland is hier. We wonen met zo’n tienduizend Nederlanders op een kluitje, dus als er reden voor een feestje is, dan doen we dat natuurlijk! En ik moet zeggen; in het buitenland voel ik me bewuster van het Nederlanderschap dan in Nederland zelf. Meer nog: op deze Koningsdag kwam ik erachter dat ik er trots op ben om een Hollander te zijn. 

Zo, ik heb het gezegd. Dat is eruit. Weliswaar ben ik niet trots op het populistische geschreeuw in onze politiek, of op de koninklijke poppenkast die ook wij live op tv hebben bekeken. Onze koning lijkt me overigens een uiterst geschikte kerel maar, man man, wat een vertoning. Volwassen mannen met zelfgebreide oranje truien, uren in de regen, te wachten tot de koning voorbijloopt. En dan géven ze hem een hand, kijken ze de man niet eens aan maar filmen ze met hun linkerhand het hele gebeuren. En wat voegt het toe dat daar allerlei neven en nichten van de koning meelopen? Mij een volkomen raadsel.

Volledig scherm
Niek Druijff © Privé-archief
Quote

Nee, waar ik trots op ben, is op onze openheid, directheid, no-nonsense, niet-lul­len-maar-poet­sen mentali­teit

Niek Druijff

Niet lullen maar poetsen-mentaliteit 

Nee, waar ik trots op ben, is op onze openheid, directheid, no-nonsense, niet-lullen-maar-poetsen mentaliteit. Dat zijn eigenschappen waarmee Nederlanders zich onderscheiden. Ook hier in Azië. En dat vind ik mooi. Om in corporate termen te spreken: dat zijn waardevolle assets. Ook op school heb ik dat weer gezien. Bij de Koningsdagspelletjes mocht ik helpen bij een levend tafelvoetbalspel. Dat is een groot opblaaskussen waarin kinderen aan een touw om en om vastgezet worden met klittenband. Net als bij een voetbaltafel. Bal in het spel en rammen maar. Elke klas mocht 10 minuten. Zo heb ik driehonderd Nederlandse kinderen die ochtend voorbij zien komen. 

Dat zijn de momenten waarop ik erg gelukkig ben dat ik voor een loopbaan als huisman heb gekozen en hiervoor makkelijk tijd vrij kan maken. Wat een feest. Hier kwam een hele generatie nieuwe Nederlandse wereldburgers voorbij en wat waren ze leuk. Fanatiek, elkaar helpen, juichen voor het meisje dat alle ballen tegenhield. Allemaal eigenschappen waar je trots op mag zijn. Bij dat opblaaskussen van het voetbalspel had ik mijn Cruijff-moment: ‘Je ziet het pas als je het doorhebt!’ Nederland is een mooi land. Met kansen en mogelijkheden voor iedereen van goede wil. En een prachtige nieuwe generatie die er aankomt. Ik heb ze zelf gezien. Hup Holland!

Lees hier de vorige column van Niek Druijff terug: ‘Ik kijk al anderhalf jaar tegen een palmboom aan; nu wil ik wandelen over de hei’

Lees de beste artikelen op het gebied van werk en carrière via onze wekelijkse nieuwsbrief