Volledig scherm
Wilco Louwes © Carlo ter Ellen

Blog | De wegkijkpolitiek van Haaksbergen

Over een flatgebouw struikel je niet, maar over een bananenschil kan je een lelijke uitglijder maken. Peter van Vlaanderen kan het weten.

De wethouder die maandenlang binnen de Haaksbergse gemeenschap onder vuur lag vanwege de handelswijze en geheimzinnigheid van het college rond het Marktplan, moet uiteindelijk het veld ruimen vanwege een iets te kritische uitspraak in een krantenartikel.

Verbond
Terwijl een meerderheid van de Haaksbergenaren en ondernemers pleitte voor de komst van een supermarkt (Lidl) naar de Markt in Haaksbergen, koos het college toch voor Nordwick (winkels en woningen). Tot grote ontsteltenis van de oppositiepartijen. Enquêtes onder inwoners en ondernemers - nota bene op verzoek van coalitiepartijen - zijn genegeerd.

In september 2016 voerde de twijfelende coalitiepartner PvdA overleg met de oppositie. Thuis bij de partijvoorzitter van PvdA is een verbond gesloten om Van Vlaanderen naar huis te sturen met een motie van wantrouwen. Een groot deel van de PvdA-achterban was ongelukkig met de invulling van het Marktplan.

Geen daden
Tot daden kwam het niet. In de raadzaal durfde PvdA de knoop niet door te hakken. Mogelijk, zeggen bronnen in het gemeentehuis, om de positie van de eigen wethouder Ellen Prent - vanuit de grondexploitatie betrokken bij het Marktplan - zeker te stellen. Nu de drie wethouders het vertrouwen opzegden in Van Vlaanderen en zelfs zijn eigen Leefbaar Haaksbergen afstand van hem nam, durfde de PvdA wel stelling te nemen.

Tijdens het debat van donderdag ging het maar om één ding. De uitspraak die Van Vlaanderen vrijdag 4 februari deed in deze krant. De gemeente was zonder personeelsdossier bij de rechtbank verschenen om het ontslag van een ambtenaar te verdedigen. Volgens Van Vlaanderen waren er in het gemeentehuis afspraken gemaakt over de afhandeling van de zaak. Dat de gemeente slecht beslagen ten ijs kwam, is volgens de wethouder niet aan hem te wijten. Zonder namen en rugnummers te noemen nam hij afstand van de werkwijze van ambtenaren.

Solistisch
Nu wordt de gevallen wethouder verweten dat hij openlijk over een personeelsdossier heeft gesproken. Hij had zijn mond moeten houden tegenover de pers. Verder verklaren de andere wethouders en coalitieleden dat hij er al een langere tijd een ‘solistische bestuursstijl’ op nahoudt.

Dat laatste is niet nieuw. Al bij de start van deze raadsperiode wisten wethouders en coalitiepartners dat Van Vlaanderen graag zijn stempel drukt op dossiers en dat hij er niet voor schroomt zijn eigen plan te trekken. Dat deed hij in de dertien jaar daarvoor als oppositieleider ook. Dat er afgelopen tijd harde noten zijn gekraakt binnen college, coalitie en zijn eigen partij is wel duidelijk. Het vertrouwen is weg. Ze zijn er klaar mee. En afgelopen vrijdag was de druppel die de emmer deed overlopen. De situatie is onwerkbaar geworden.

Onderzoek
Maar door de focus te leggen op de ‘solistische bestuursstijl’ van de wethouder is donderdag het werkelijke probleem verzwegen. Ondanks een vernietigend onderzoek in 2014 lijkt de werksfeer binnen het gemeentehuis niet verbeterd. De knullige vertoning bij de rechtszaak van vorige maand tegen de ambtenaar is daar het zoveelste voorbeeld van.

Vakbonden zijn ongerust over de angst- en afrekencultuur die schijnbaar nog heerst in het gemeentehuis. Dat is niet van gisteren, die cultuur is er al tien jaar. Een raadsonderzoek had duidelijkheid kunnen geven over wat er misgaat tussen ambtenaren, gemeentesecretaris en wethouder. En ook dan had het Van Vlaanderen, bestuurlijk verantwoordelijk voor het reilen en zeilen binnen de organisatie, de kop kunnen kosten.

Wegkijken
Maar zeventien van de negentien raadsleden staken donderdag hun kop in het zand. Ze hoeven dat onderzoek niet. De klus is geklaard, want met de wethouder is afgerekend. Maar de problemen in de organisatie gaan zichzelf niet oplossen. Wegkijkpolitiek.

Blogs