De belofte van twaalf Indische
kleinkinderen aan overleden opa

De eerste generatie Indische Nederlanders sterft langzaam maar zeker uit. Maar is daarmee ook de Indische cultuur op den duur ten dode opgeschreven? Of is er toch nog hoop?

Vorige week had ik een bijzonder optreden, een muzikale bijdrage aan een uitvaartdienst in Brabant. Een Indische man van 93 was overleden en de familie vroeg mij om op zijn uitvaartdienst enkele Indische liederen te zingen. De overledene was geboren in Semarang (Midden-Java) en had daar de Japanse bezetting ternauwernood overleefd. Maar de daaropvolgende oorlog om de onafhankelijkheid van Indonesië dwong hem om met zijn gezin naar Nederland te vluchten. Volkomen berooid hebben ze in ons land een nieuw bestaan opgebouwd. Zijn vrouw, zeven kinderen en twaalf kleinkinderen gaven hem met vele anderen een indrukwekkend afscheid.