Hoe twee Enschedese vrouwen armoede een gezicht geven

Wat onderzoeksrapporten, beleidsnota’s, wethouders en ambtenaren niet kunnen, deden twee Enschedese vrouwen wél. 

Ze konden hun tranen niet bedwingen, twee jonge vrouwen op een bijeenkomst over armoede in het Enschedese Balengebouw. Ze vertelden hun persoonlijke verhaal over de armoede die ze aan den lijve ondervinden. Hoeveel moed moet er nodig zijn geweest om voor een publiek te vertellen wat je allemaal moet meemaken. 
Het verdriet, de schaamte, de schande voor jezelf, hoe het voelt telkens ‘nee’ te moeten zeggen tegen jezelf, tegen je kinderen. „Nee schat, daar heeft mama geen geld voor”. Het gevoel dat je mislukt bent, dat al je dromen in duigen zijn gevallen, dat je er helemaal alleen voor staat. Wat blijft er dan over van je gevoel voor eigenwaarde?

Opinie